يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ
سوگندان ميخورند شما را بخداى ،
لِيُرْضُوكُمْ
تا شما را خشنود كنند بسخن ،
وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ
و خداى و رسول وى سزاتر است كه خشنود كنند وى را ،
إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ . ( 62 )
اگر گرويدگاناند .
أَ لَمْ يَعْلَمُوا
نميدانند ؟ ! ،
أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
كه هر كه گرانى كرد از خدا و رسول وى ،
فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ
او راست آتش دوزخ ،
خالِداً فِيها
جاويدان در آن ،
ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ . ( 63 )
آنت رسوايى بزرگ .
يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ
مىپرهيزند منافقان ،
أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ
كه فرو آيد ور ايشان از آسمان سورتى ،
تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ
كه ايشان را خبر كند از آنچه در دلهاى ايشان ،
قُلِ اسْتَهْزِؤُا
گوى هم اين افسوس ميداريد ،
إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ . ( 64 )
كه خداى بيرون خواهد آورد از دلهاى ايشان آنچه مىپرهيزند از آن .
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
و اگر پرسى از ايشان [ كه چرا بدى گفتند ياران را و افسوس داشتند ] ،
لَيَقُولُنَّ
گويند ،
إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ
ما در سخنى بوديم كه به زبان ميگفتيم و بازى ميكرديم ،
قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ
گوى به خدا و بسخنان و دين وى و رسول او ،
كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ . ( 65 )
مىافسوس داريد ؟
لا تَعْتَذِرُوا
خويشتن را عذر مگوييد و خويشتن را باز مپوشيد ،
قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ
كه پس ايمان خويش كافر شديد ،
إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ
اگر فرا گذارند لختى از اينان كه درين سخن بودند ،
نُعَذِّبْ طائِفَةً
فرو نگذارند و عذاب كنند لختى را از ايشان ،
بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ . ( 66 )
از بهر آنكه خداوندان جرم بودند .
الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ
مردان و زنان منافقان ،
بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ
همه از يكديگراند ،
يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ
يكديگر را بنا پسنديده ميفرمايند ،
وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ
و يكديگر را از پسنديده باز ميدارند ،
وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ
و دستهاى خود از نفقه فرو مىبندند ،
نَسُوا اللَّهَ
طاعت خداى بگذاشتند
فَنَسِيَهُمْ
تا خداى نواخت ايشان بگذاشت ،
إِنَّ الْمُنافِقِينَ هُمُ الْفاسِقُونَ . ( 67 )