وَ إِذا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآيَةٍ
و هر گه كه پيغامى كه از تو خواهند نيارى ،
قالُوا
ميگويند
لَوْ لا اجْتَبَيْتَها
چرا آخر سر سخن نگزينى و نه آرى
قُلْ إِنَّما أَتَّبِعُ ما يُوحى إِلَيَّ مِنْ رَبِّي
گوى من پى به آن مىبرم كه پيغام دهند به من از خداى من
هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ
اين نامه ذيدهوريها است از خداوند شما
وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ
و راهنمونى و بخشايشى
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
( 203 ) ايشان را كه ميگروند به آن .
وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ
و هر گه كه قرآن خوانند
فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا
خاموش ايستيد و گوش به آن داريد
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
( 204 ) تا مگر بر شما ببخشايند .
وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ
خداوند خويش را ياد كن در دل خويش
تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً
بزارى و بيم
وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ
و ياد كن خداوند خويش بآوازى فروتر از بانگ
بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ
ببامدادها و شبانگاهها
وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ
( 205 ) و نگر از غافلان نباشى .
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ
ايشان كه بنزديك خداوند تواند
لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ
گردن نميكشند از بندگى كردن او را
وَ يُسَبِّحُونَهُ
و مىستايند به پاكى و بىعيبى او را
وَ لَهُ يَسْجُدُونَ
( 206 ) و وى را يگانه سجود مىكنند .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
خُذِ الْعَفْوَ
- علماء دين و ائمّة شرع متفقاند كه در قرآن آيتى نيست مكارم الاخلاق را جامعتر ازين آيت . آن روز كه اين آيت فرو آمد مصطفى ( ص ) گفت :
« يا جبرئيل ! ما هذا » ؟ قال : لا ادرى حتى اسأل . فذهب ثمّ رجع ، فقال : يا محمّد ! انّ ربّك يأمرك ان تصل من قطعك ، و تعطى من حرمك ، و تعفو عمّن ظلمك .
آن گه مصطفى ( ص ) گفت :
« بعثت ليتمّم بى مكارم الاخلاق » .
و فى معناه انشدوا :