وَ قَطَّعْناهُمُ
و ايشان را گروه گروه برگسستيم
اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً
دوازده گروه
أُمَماً
امّت امّت جوك جوك ( 1 ) با پيغامبر پيغامبر
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى
و پيغام داديم بموسى
إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ
آن گه كه آب خواست ازو قوم او [ در تيه ]
أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ
[ سنگى با وى نموديم ] كه بعصا اين سنگ را ميزن
فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً
[ موسى عصا را بدان سنگ زد ] بگشاد از آن دوازده چشمه
قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ
هر گروهى از ايشان ميدانستند كه آبشخور ايشان كدام است
وَ ظَلَّلْنا عَلَيْهِمُ الْغَمامَ
[ كه ( 2 ) آفتاب زور كردى ] ايشان را ميغ فرستاديم تا سايه كرديد ( 3 ) بر ايشان
وَ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى
و فرو فرستاديم بر ايشان ترنجبين و مرغ سلوى
كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ
گفتيم ميخوريد ازين خوشها كه شما را روزى داديم
وَ ما ظَلَمُونا
و ستم نه بر ما كردند
وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
( 160 ) لكن ايشان ستم بر خويشتن كردند .
وَ إِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ
و ايشان را گفتند كه در زمين بيت المقدس نشينيد و آن را مسكن گيريد
وَ كُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ
و ميخوريد از آن هر جاى كه خواهيد
وَ قُولُوا حِطَّةٌ
و مىگوييد چون مىدرشويد ( 4 ) : گناهان ما از ما فرو نه
وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً
و پشت خم داده از در در رويد
نَغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئاتِكُمْ
تا بيامرزيم شما را گناهان شما
سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
( 161 ) آرى نيكوكاران را بر پيوس ( 5 ) بيفزائيم [ درين جهان و هم در آن جهان ] .
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ
بدل كردند آن ستمكاران آن سخن كه گفته بودند ايشان را
قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ
ديگر گفتند جز از آنكه ايشان
هامش
1 - ج : جوق جوق . 2 - « كه » بمعنى چون است . 3 - چنين است در الف و ج ، كردى . 4 - الف : مىدرشيد . 5 - پيوس يا بيوس بمعنى اميد و توقع و طمع و انتظار است ( برهان قاطع ) .