وَ لَمَّا جاءَ مُوسى
و چون موسى آمد
لِمِيقاتِنا
هنگامى را كه نام زد كرده بوديم
وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ
و سخن گفت خداى او با او [ بىترجمان ]
قالَ رَبِّ
موسى گفت : خداوند من !
أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ
با من نماى تا نگرم
قالَ لَنْ تَرانِي
خداوند گفت اكنون نه بينى مرا
وَ لكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ
لكن بكوه نگر
فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكانَهُ
اگر كوه آرميده بماند بر جاى خويش
فَسَوْفَ تَرانِي
پس آن گه مرا بينى
فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ
چون پيدا شد خداوند او كوه را
جَعَلَهُ دَكًّا
كوه را خرد كرد
وَ خَرَّ مُوسى صَعِقاً
و موسى بيفتاد بيهوش
فَلَمَّا أَفاقَ
چون با هوش خود آمد
قالَ سُبْحانَكَ
گفت : پاكى و بىعيبى ترا
تُبْتُ إِلَيْكَ
من به تو باز گشتم
وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ
( 143 ) و من نخستين گرويدگانم .
قالَ يا مُوسى
اللَّه گفت اى موسى
إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ
من برگزيدم ترا بر مردمان
بِرِسالاتِي وَ بِكَلامِي
بپيغام خويش و سخن گفتن خويش با تو
فَخُذْ ما آتَيْتُكَ
گير اين كه ترا دادم
وَ كُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ
( 144 ) و از سپاسداران باش .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ
- اى ملّكناهم ، فذكر بلفظ الميراث لانّه اورثهم ذلك بهلاك اهلها من العمالقة . ربّ العالمين جلّ جلاله قبطيان و عمالقه كه ساكنان زمين قدس بودند از آن زمين برداشت ، و ايشان را هلاك كرد ، و بنى اسرائيل را بجاى ايشان نشاند ، و ديار و اموال ايشان بدست اينان باز داد ، و منت خود در ياد ايشان داد كه : پس از آنكه مستضعفان و زبون گرفتگان ايشان بودند خليفتان ايشان گشتند ، و بسراى و وطن ايشان فرو آمدند ، و در ميان از و نعيم ايشان نشستند ، فذلك قوله تعالى :
وَ نَعْمَةٍ