ما را خدايى كن [ ازين حلىّ كه از آل فرعون ستدهايم ]
كَما لَهُمْ آلِهَةٌ
چنان كه ايشان را خداياناند
قالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ
( 138 ) موسى گفت شما قومىايد كه هيچ ندانيد .
إِنَّ هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ
اينان هن تباه كردهاند ( 1 ) و نفريده ( 2 )
ما هُمْ فِيهِ
آن كار كه ايشان در آناند
وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 139 ) و ناكردنى است آنكه ميكنند ، و كژ است آنچه در آناند .
قالَ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلهاً
موسى گفت : شما را بجز اللَّه خدايى جويم ؟
وَ هُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ
( 140 ) و اوست كه شما را فزونى داد در نواخت بر جهانيان روزگار شما .
وَ إِذْ أَنْجَيْناكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ
و ياد كنيد آن نيز كه شما را رهانيديم از كسان فرعون
يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ
بشما مىرسانيدند عذاب
يُقَتِّلُونَ أَبْناءَكُمْ
ميكشتند پسران شما
وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ
و زنده ميگذاشتند زنان شما
وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ
( 141 ) و در آن آزمايشى بود از خداوند شما آزمايشى بزرگ .
وَ واعَدْنا مُوسى ثَلاثِينَ لَيْلَةً
و وعده داديم موسى را سى شب
وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ
و آن وعده سپرى كرديم بده شب ديگر
فَتَمَّ
تا سپرى شد
مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً
آن هنگام نام زد كردهء خداوندى چهل شب
وَ قالَ مُوسى لِأَخِيهِ هارُونَ
و موسى گفت برادر خود را هارون
اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي
خليفت باش مرا [ و از پس من كاران ] در قوم من
وَ أَصْلِحْ
و نيك كن [ و مهربان باش و دلها گوش دار و قوم را فراهم دار ]
وَ لا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ
( 142 ) و راه تباه كاران را پى مبر .
هامش
1 - ج : ايناناند تباه كرده . 2 - ج : نفريدن بكسر اول بمعنى نفرين كردن ( برهان قاطع ) .