إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً
بمردان ميرسيد بوايست ( 1 )
مِنْ دُونِ النِّساءِ
فرود از زنان
بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ
( 81 ) آرى كه شما قومىايد گزافكاران .
وَ ما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ
نبود پاسخ قوم وى
إِلَّا أَنْ قالُوا
مگر آنكه گفتند :
أَخْرِجُوهُمْ
بيرون كنيد ايشان را
مِنْ قَرْيَتِكُمْ
از شهر خويش
إِنَّهُمْ أُناسٌ
كه ايشان مردمانىاند
يَتَطَهَّرُونَ
( 82 ) كه از كار ما پاكيزگى جويند .
فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ
برهانيم او را و كسان او را
إِلَّا امْرَأَتَهُ
مگر زن او را
كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ
( 83 ) از جملهء هالكان بود آن زن .
وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً
و ببارانيديم بر ايشان بارانى
فَانْظُرْ
درنگر
كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ
( 84 ) كه چون بود سرانجام جرم داران !
وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً
و فرستاديم بمدين مرد ايشان را شعيب
قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ
گفت اى قوم ! اللَّه را پرستيد
ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ
نيست شما را خدايى جز از او
قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ
آمد بشما نشانى و پيغامى روشن از خداى شما
فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ
تمام پيماييد و سنجيد
وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ
و چيزهاى مردمان بمكاهيد
وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها
و در زمين تباهى مكنيد پس آنكه اللَّه آن را باصلاح آورد [ بانصاف و اسباب عدل ]
ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
( 85 ) شما را آن به است اگر گرويدگانايد .
وَ لا تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِراطٍ
و باژ ستدن ( 2 ) را منشينيد بهر راهى
تُوعِدُونَ
مىترسانيد مردمان را
وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
و از راه خداى باز ميداريد
مَنْ آمَنَ بِهِ
[ برميگردانيد از راه خداى ] آن كس كه بگرويده بود
وَ تَبْغُونَها عِوَجاً
و دين خدايى را بىعيب جوييد كه آن را كژى مىنمائيد
وَ اذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلًا
1 - در برهان قاطع « وايست » بمعنى حاجت و مراد و مقصد آمده است ، و در اينجا چنان كه ملاحظه مىشود مترادف شهوت استعمال شده است . 2 - باژ بمعنى باج و خراج است ( برهان قاطع ) .