يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ
كه مىشناسند هم بهشتيان را بسيماى ايشان ، و هم دوزخيان را بسيماى ايشان
وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ
و آواز دهند از آن بالا باهل بهشت
أَنْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ
گويند : سلام بر شما باد
لَمْ يَدْخُلُوها
در نرفتهاند در بهشت انيز ( 1 )
وَ هُمْ يَطْمَعُونَ
( 46 ) اما اميد ميدارند .
وَ إِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ
و هر گاه كه چشمهاى ايشان بگردانند
تِلْقاءَ أَصْحابِ النَّارِ
بسوى اهل آتش
قالُوا رَبَّنا
گويند خداوند ما !
لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
( 47 ) ما را با اين ستمكاران مكن .
وَ نادى أَصْحابُ الْأَعْرافِ
و آواز دهند اصحاب اعراف
رِجالًا
مردانى را از اهل آتش
يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيماهُمْ
كه مىشناسد ايشان را بنمون و آساء ايشان
قالُوا ما أَغْنى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ
گويند : چه به كار آمد و چه سود داشت شما را جمع دنياى شما
وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ
( 48 ) و آن گردنكشى كه مىكرديد از پذيرفتن حق .
أَ هؤُلاءِ
اينان كه در بهشتاند
الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ
ايشاناند كه سوگند ميخوردند در دار دنيا
لا يَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ
كه اللَّه هرگز بخشايش خويش بايشان نرساند
ادْخُلُوا الْجَنَّةَ
اى اصحاب اعراف ! در رويد در بهشت
لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ
( 49 ) نه بيم بر شما و نه هرگز اندوهگن بيد ( 2 ) .
وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ
و آواز دهند دوزخيان اهل بهشت را
أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ
كه بر ما ريزيد و ما را دهيد لختى ازين آب بهشت .
أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ
و طعام دهيد ما را از آنچه اللَّه شما را روزى كرد
قالُوا
بهشتيان گويند [ در جواب ايشان ]
إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ
( 50 ) كه اللَّه
هامش
1 - انيز بمعنى هرگز ، بى الف هم آمده است . 2 - ج - باشيد .