زير ايشان در بهشت جويهاى روان
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ
و سخن ايشان در بهشت آنست كه گويند : حمد و ستايش نيكو خداى را
الَّذِي هَدانا لِهذا
او كه راه نمود ما را به اين جاى و به اين كار و به اين روز
وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ
و نه آنيم ما كه به اين روز و به اين جاى راه خواستيم دانست و توانست
لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ
اگر نه آن بودى ( 1 ) كه راه نمود اللَّه ما را
لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ
فرستادگان خداوند ما براستى بما آمده بودند
وَ نُودُوا
و آواز دهند ايشان را
أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ
كه آنك اين بهشت
أُورِثْتُمُوها
آن را بشما ميراث دادند [ باز گرفته و دريغ داشته از دشمنان ]
بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
( 43 ) به آن كردارهاى نيكو كه ميكرديد .
وَ نادى أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ
و آواز دهند اهل بهشت اهل آتش را [ و ايشان را گويند ] :
أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا
كه آنچه خداوند ما ما را وعده كرده بود راست يافتيم
فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا
آنچه شما را به آن مىتهديد كرد و وعده داد راست يافتيد ؟
قالُوا نَعَمْ
جواب دهند كه آرى ، يافتيم
فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ
تا درين سخن باشند آواز دهد آواز دهندهاى ببانگ بلند از ميان ايشان
أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
( 44 ) كه لعنت خدا و راندن وى بر آن ستمكاران بر خود .
الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
ايشان كه مىبر گردانيدند از راه خداى
وَ يَبْغُونَها عِوَجاً
و آن را عيب ميجستند و در آن كجى مىبيوسيدند
وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ كافِرُونَ
( 45 ) و ايشان بروز رستاخيز كافران .
وَ بَيْنَهُما حِجابٌ
و ميان اهل آتش و اهل بهشت پردهاى است
وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ
و بر سر آن سور بر كنگرهها آن مردانىاند
هامش
1 - الف : بوديد .