وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي
و زندگانى من و مرگى ( 1 ) من
لِلَّهِ
خداى را است
رَبِّ الْعالَمِينَ
( 162 ) خداوند جهانيان .
لا شَرِيكَ لَهُ
با وى انباز نيست
وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ
و بدين فرمودند مرا
وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ
( 163 ) و من اول مسلمانم كه گردن نهاد وى را .
قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا
گوى جز از اللَّه خداوندى جويم ؟
وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ
و او خداوند همه چيزى است
وَ لا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْها
و هيچ كس چيزى نكند مگر بر خويشتن
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ
و بر ندارد هيچ بردارندهاى
وِزْرَ أُخْرى
كرد بد تنى ديگر
ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ
آن گه با خداى است بازگشت شما
فَيُنَبِّئُكُمْ
تا خبر كند شما را
بِما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
( 164 ) به آنچه در آن بوديد از اختلاف ، و جذاجذ ( 2 ) كه ميگفتيد .
وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ الْأَرْضِ
او آنست كه شما را كرد خليفتان زمين
وَ رَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ
و برداشت شما را زير يكديگر بپايها افزونى
لِيَبْلُوَكُمْ
آن را تا بيازمايد شما را
فِي ما آتاكُمْ
در آنچه شما را داد ، سپاس - دار يابد يا ناسپاس
إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقابِ
كه خداوند تو ناسپاسان را زود گير است
وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
( 165 ) و سپاس داران را آمرزگار و بخشاينده .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها
- قراءت يعقوب عشر بتنوين است ، امثالها برفع ، و معناه : فله حسنات عشر امثالها ، اى امثال الحسنة
هامش
1 - ج : مرگ . 2 - ج : مخالفت .