ستا : الدخان و الدجال و دابة الارض و طلوع الشمس من مغربها و أمر العامة يعنى القيامة و خويصّة احدكم يعنى موته » .
و حذيفة بن اسيد الغفارى گفت : رسول خدا ( ص ) روزى بيرون آمد ، و ما جمعى ياران بهم نشسته بوديم ، و مذاكره ميكرديم در كار قيامت و شدت و هول آن .
رسول خدا ( ص ) چون دانست كه ما حديث قيامت ميكنيم ، گفت : رستاخيز پديد نيايد ، و قيامت برنخيزد تا نخست ده آيت به بينند . ده نشان از نشانهاى قيامت دخان است و دجال و دابه و طلوع الشمس من مغربها و نزول عيسى و يأجوج و مأجوج و سه خسف يكى بمشرق يكى به مغرب يكى بجزيرهء عرب ، دهم نار تخرج من اليمن تطرد الناس الى محشرهم ، و يروى نار تخرج من قعر عدن تسوق الناس الى المحشر ، و يروى فى العاشرة ريح تلقى الناس فى البحر .
قُلِ انْتَظِرُوا
يعنى احد هذه الاشياء ،
إِنَّا مُنْتَظِرُونَ
بكم احدها ، و قيل انها نسخت بآية السيف .
و در بيان آفتاب بر آمدن از مغرب خبرى جامع است بروايت عكرمه از ابن عباس از رسول خدا ( ص ) ، گفتا : آفتاب كه به مغرب فرو مىشود ، آن ساعت او را به آسمان هفتم مىبرند ، تا بمستقر خويش رسد زير عرش مجيد . پس بوقت صبح دستورى خواهد كه از كجا برآيم ؟ فرمان آيد كه : هم از مطلع خويش برآى از جانب مشرق ، و او را بتازگى هر روز نور دهند و روشنايى . پس بآسمانها و درجات بهشت گذاره كند و فروآيد ، حيال المشرق فى سرعة طيران الملائكة ، تا به اين آسمان دنيا رسد . آن ساعت وقت انفجار صبح بود . گفتا : روزگار برين نسق همى رود تا بارادت حق قيامت نزديك گردد ، و جهان همه كفر و فساد و معاصى بگيرد . منكر آشكارا شود ، و امر معروف بردارند ، تا شبى در رسد كه آفتاب بر عادت خويش دستورى بازگشتن خواهد ،