تا ازين آيات لختى فرو فرستد ، تا مگر ايشان ايمان آرند . مصطفى ( ص ) همت كرد كه دعا كند ، و آيت و معجزات خواهد ، چنان كه ايشان درخواستهاند . جبرئيل آمد و گفت : يا محمّد ! اللَّه ميگويد : آنچه خواهى به تو دهم ، و آيت نمايم ، لكن اگر نگروند ، و تصديق نكنند ، در حال عذاب فرستم ، و اگر آن آيات نخواهى ، در حال عذاب نفرستم ، و اگر از ايشان يكى توبت كند بپذيرم . رسول خدا گفت صلى اللَّه عليه و سلم :
« بل أتركهم حتى يتوب تائبهم » .
فأنزل اللَّه عز و جل :
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ
اى حلفوا لئن جاءهم النبى ( ص ) بآية كما كانت الانبياء يجيء بها الى قومهم ، ليؤمننّ بها .
سوگندان ياد كردند كه : اگر محمّد آيتى آرد بوى بگروند . رب العالمين گفت :
قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ
و هو القادر عليها ان شاء ارسلها . اى محمّد ! گوى اين آيات و معجزات نزديك اللَّه است ، اگر خواهد فرستد . «
وَ ما يُشْعِرُكُمْ »
- اينجا وقف نيكو است ، يعنى : و ما يدريكم ايمانهم ؟ شما ايمان ايشان چه دانيد ؟ شما غيب ندانيد .
آن گه بر سبيل ابتدا قطعى حكم كرد ، و گفت : « انّها » بكسر الف بر قراءت مكّى و ابو عمرو ، «
إِذا جاءَتْ لا يُؤْمِنُونَ »
البته ايشان چون آيت و معجزات بينند هم بنگروند .
قراءت باقى « انها اذا جاءت » بفتح الف ، سخن در اوّل پيوسته ، و بر اين قراءت سخن در «
إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ »
تمام شد ، پس بر سبيل ابتدا گويد : «
وَ ما يُشْعِرُكُمْ أَنَّها إِذا جاءَتْ لا يُؤْمِنُونَ »
يعنى و ما اشعركم ! چون نيك دانيد شما كه گرويدگانايد كه ايشان چون آيت بينند هم بنگروند . وجهى ديگر : و ما يشعركم لعلها اذا جاءت لا يؤمنون . و روا باشد كه « لا » صلت نهند و زيادت ، چنان كه گفت :
« ما مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ »
يعنى : ان تسجد ،
« وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ »
اى : يرجعون الى اهليهم . شامى و حمزه « لا تؤمنون » بتا خوانند خطاب با مشركان . ميگويد : شما كه مكذبانايد نيك دانيد كه چون آيت آيد هم بنگرويد .