فالِقُ الْإِصْباحِ
شكافندهء روز است از شب
وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً
و كنندهء شب جاى آرام
وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً
و خورشيد و ماه را شمارى ساخت
ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
( 96 ) آن باز انداخته و ساختهء اوست كه توانايى است دانا .
وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ
او آنست كه شما را ستارگان آفريد
لِتَهْتَدُوا بِها
تا شما راه بريد به آن
فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
در تاريكى دريا و بيابان « 1 »
قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ
باز گشاديم سخنان خويش و هويدا كرديم
لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
( 97 ) ايشان را كه ميدانند .
وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ
و او آنست كه بيافريد شما را
مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ
از يك تن يگانه
فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ
آن گه گاه مستودع باشيد « 2 » در صلب پدر بوديعت نهاده ، گاه در رحم مادر آرام گرفته
قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ
باز گشاديم سخنان خويش و آشكارا كرديم
لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ
( 98 ) قومى را كه مىدرياوند .
وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
او آنست كه فرو فرستاد از آسمان آبى
فَأَخْرَجْنا بِهِ
تا بيرون آورديم به آن
نَباتَ كُلِّ شَيْءٍ
رستها از خاك از هر چيز
فَأَخْرَجْنا مِنْهُ
بيرون آورديم از آن خاك
خَضِراً
نباتى سبز
نُخْرِجُ مِنْهُ
مى بيرون آريم از آن خوشهء سبز
حَبًّا مُتَراكِباً
تخمى بر هم نشسته و در هم رسته
وَ مِنَ النَّخْلِ
و از خرما بن
مِنْ طَلْعِها
از مزغ « 3 » آن
قِنْوانٌ
شاخهاى سر در آورده
دانِيَةٌ
نزديك بدست چيننده
وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ
ورزان از انگورها
وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ
و زيتون و انار
مُشْتَبِهاً
چون هم در رنگ و لون
وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ
هامش
( 1 ) - در نسخهء ج : در تاريكى بر و بحر دريا و بيابان . متن از نسخهء الف .
( 2 ) - نسخهء الف : بيد . متن از « ج » است .
( 3 ) - مغز . رجوع شود بحاشيهء برهان قاطع مصحح آقاى دكتر معين .