وَ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطاً وَ كلًّا فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ
( 86 ) و همه را افزونى داديم در نبوّت بر جنّ و انس .
وَ مِنْ آبائِهِمْ
و پدران ايشان
وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
و فرزندان ايشان
وَ إِخْوانِهِمْ
و برادران ايشان
وَ اجْتَبَيْناهُمْ
برگزيديم ايشان را
وَ هَدَيْناهُمْ
و راه نموديم ايشان را
إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
( 87 ) سوى راه راست درست .
ذلِكَ هُدَى اللَّهِ
آن راه نمونى اللَّه است
يَهْدِي بِهِ
راه مىنمايد به آن
مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
او را كه خواهد از بندگان خويش
وَ لَوْ أَشْرَكُوا
و اگر انباز گرفتندى چيزى را با خداى
لَحَبِطَ عَنْهُمْ
از ايشان ناچيز و تباه و نيست گشتى
ما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 88 ) آنچه مىكردند از جهدها و عبادتهاى نيكو بزرگ پاك .
أُولئِكَ
اين پيغامبران كه نام برديم و آنان كه نام نبرديم
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ
آنند كه داديم ايشان را نامه
وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ
و دين و پيغام
فَإِنْ يَكْفُرْ بِها
اگر كافر مىشد « 1 » به آن «
هؤُلاءِ »
اينان كه مشركان قريشاند
فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً
برگماشتيم بر پذيرفتن آن و استوار گرفتن به آن گروهى ديگر
لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ
( 89 ) ايشان كه به آن كافر نيستند .
أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ
ايشان آنند كه اللَّه راه نمود ايشان را
فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ
براست راهى ايشان پى بر ، و پس روى گير
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ
گوى نمىخواهم از شما
عَلَيْهِ
بر پيغام رسانيدن و آگاه كردن
أَجْراً
مزدى نمىخواهم خود را
إِنْ هُوَ
نيست اينكه از من ميشنويد
إِلَّا ذِكْرى لِلْعالَمِينَ
( 90 ) مگر پندى جهانيان را .
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
خداى را نشناختند سزاى شناختن وى ، و بزرگى
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : ميشوند .