كرد ، و بر وفق آن آيت آمد كه :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ
.
زيد بن اسلم روايت كند از پدر خويش كه : عبد اللَّه بن رواحه را مهمانى رسيد ، و شغلى را از خانه بيرون شد . اهل وى طعام پيش مهمان ننهاد ، و انتظار عبد اللَّه كرد . چون باز آمد ، گفت : چرا طعام بمهمان ندادى و از بهر من او را باز داشتى ؟ گفت : طعام اندك بود ميخواستم كه تو نيز در رسى ، و با يكديگر بخوريم .
عبد اللَّه گفت : اكنون كه چنين كردى ، آن طعام بر خود حرام كردم . اهل وى گفت :
اگر تو نخورى من نيز بر خود حرام كردم . مهمان گفت : اگر شما نخوريد بر من نيز حرام گشت . عبد اللَّه گفت : يا فلانه دانى چه كنى ؟ طعام بيار تا با يكديگر موافقت كنيم ، و بنام خدا دست فرا كنيم ، و به كار بريم . بامداد عبد اللَّه رفت ، و با رسول خدا گفت كه : ما شب چنين كرديم . رسول گفت : « احسنت يا عبد اللَّه » در آن حال جبرئيل آمد ، و اين آيت در شأن وى فرو آورد .
و روايت كنند از ابن عباس كه مردى گفت : يا رسول اللَّه انى اصبت من اللحم فانتشرت ، و أخذتنى شهوة فحرمت اللحم . فانزل اللَّه هذه الآية :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ
. يعنى اللذات التي تشتهيها النفوس و تميل اليها القلوب ، ممّا احل لكم من المطاعم الطيبة و المشارب اللذيذة ،
وَ لا تَعْتَدُوا
لا تجاوزوا الحلال الى الحرام . و گفتهاند : اعتدا اينجا خصى كردن است خويشتن را و قطع آلت تناسل .
رب العالمين گفت : مكنيد كه اين اعتداست ، از حدود و اندازهء شرع درگذشتن ، و اللَّه تعالى ايشان را كه اين كنند دوست ندارد .
و
فى الخبر ان عثمان بن مظعون اتى النبى ( ص ) فقال : ائذن لى فى الاختصاء ، فقال رسول اللَّه ( ص ) : « ليس منا من خصى ، و لا اختصى ، ان خصاء امتى الصيام » . فقال :
يا رسول اللَّه ائذن لنا فى السياحة ، فقال : « ان سياحة امتى الجهاد فى سبيل اللَّه » . قال :