خوش بود ، همه فضل و شرف بود ، فكيف كه خود گفت ، و همه ثناء و رحمت گفت ، و لقد قال قائلهم :
لئن ساءنى ان نلتنى بمساءة * فقد سرّنى انّى خطرت ببالك
ار دستت از آتش بود * ما را ز گل مفرش بود
هر چه از تو آيد خوش بود * خواهى شفا خواهى الم
12 - النوبة الاولى
( 5 / 89 - 83 )
قوله تعالى :
وَ إِذا سَمِعُوا
و چون شنوند ،
ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ
آنچه برسول فرو فرستادند [ از قرآن ] ،
تَرى أَعْيُنَهُمْ
تو بينى چشمهاى ايشان
تَفِيضُ
كه آب مىريزد
مِنَ الدَّمْعِ
از اشك ،
مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ
از آنچه بشناختند از حق ،
يَقُولُونَ
همى گويند :
رَبَّنا
خداوند ما !
آمَنَّا
ما بگرويديم ،
فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ
( 83 ) ما را در گواهان خويش نويس .
الجزء السابع
وَ ما لَنا
و چه رسيد ما را ،
لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ
كه بنگرويم بخداى
وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ
و به آنچه بما آمد از راستى ،
وَ نَطْمَعُ
و اميد ميداريم
أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا
كه در آرد ما را خداوند ما ،
مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ
( 84 ) با گروه نيكان .
فَأَثابَهُمُ اللَّهُ
بايشان داد خداى ،
بِما قالُوا
به آنچه گفتند
جَنَّاتٍ
بهشتهايى ،
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
ميرود زير درختان آن جويهاى روان ،
خالِدِينَ فِيها
جاويدان در آن
وَ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ
( 85 ) و آنست پاداش نيكوكاران .