اين سنّت به زمان يا مكان يا اجتماعى معين اختصاص ندارد .
اين چنين است كه اين بينش قرآنى شعلهء اميدى در دل مؤمنان به خداوند در تمام رويارويهاى ايشان با كفر و سركشى مىشود ، و روح پيروزى به آنان مىبخشد و توشهء مقاومت و شكيبايى به آنان مىرساند .
همچنين اين بينش - ضمن سياق قرآنى - دستمايهء آمادگى روحى براى كسى است كه مىخواهد با خداوند تجارت و سودا كند و همه چيز خود را كاملا براى جهاد و در راه او بگذارد ، به نحوى كه در آن صورت خود ضمن جريان حركت تاريخ در جهت تكامل و كامل شدن نور خدا و پيروزى آن بر تمام اديان قرار گيرد .
آرى ، اين حقيقت ما را به اين نكته نيز رهنمون مىشود كه آن آرمان به دست مؤمنان و به مدد فداكاريهايى كه مىكنند تحقق مىيابد .
«
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى تِجارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ
- اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، آيا شما را به تجارتى كه از عذاب دردآور رهاييتان دهد راه بنمايم . » نجات از آتش بزرگترين آرزوى مؤمنان است زيرا مىدانند كه انسان ما دام كه براى رهايى از آن نكوشد ، در عذاب است . و قرآن راه نجات را در التزام به سه شرط اساسى معيّن مىكند و نشان مىدهد كه عبارتند از : ايمان به خدا و سرسپردن به رهبرى الهى و جهاد به جان و مال / 356 براى حق .
«
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ
- به خدا و پيامبرش ايمان بياوريد ، و در راه خدا با مال و جان خويش جهاد كنيد . » پيداست كه خداوند جهاد با مال را مقدّم بر جهاد با جان آورده ، زيرا انسان از جهاد با مال آغاز مىكند آن گاه در درجات ايمان بالا مىرود يا به جهاد با جان و جانبازى مىرسد ، هم چنان كه جهاد با مال وسايل جهاد با جان را فراهم مىآورد .
آيا جنگ يا مقاومتى را ديدهاى جز آن كه پيش از وقوع آن با سلاح و ساز و برگ و ذخيرهء توشه و تبليغات براى آن آماده شده باشند ؟ و اين همه جز با مال تحقق