[ 7 ] « عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الَّذِينَ عادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً - شايد خدا ميان شما و كسانى كه با آنها دشمنى مىورزيد دوستى پديد آورد . » يعنى رابطهء ميان دو طرف از دشمنى به دوستى تغيير يابد ، يا با ورود آنها به اسلام يا با تغيير وضع آنها از حالت جنگ به حالت صلح . پس بدين ترتيب اسلام با كافران به عنوان نژادى و عنصرى نمىجنگد بلكه به سبب موضعگيرى منفى آنها نسبت به حق و اهل حق با آنها مىجنگد ، و ما از اين آيهء كريم به دو انديشه راه مىبريم . نخست : صلحى كه اسلام مىخواهد و از آن سخن مىگويد صلحى است كه مبتنى بر قوّت و عزّت باشد ، از اين رو پيروان خود را دعوت مىكند كه با دشمن ترك رابطه گويند و مبارزه كنند تا اسلام آورد يا تسليم شود ، و اين از آن روست كه فروتنى و مدارا با دشمن راه اسلام آوردن حقيقى هميشگى او نيست ، و ترك رابطه‌اى كه نمايانگر عزّت و تسلّط باشد / 316 وسيلهء وادار كردن او به اسلام است . دوم : امّا چگونه دشمنى كافران به دوستى آنان با مؤمنان تغيير مىيابد ؟