نامهاى نيكوى او كه در كتاب و در آفريدگانش تجلّى مىكند حاصل مىشود . از اين رو سورهء الحشر با ذكر مجموعهاى از آن نامها پايان مىيابد و آنها را چنان كه مىخواهد به ما مىشناساند .
شرح آيات :
[ 18 ] مؤمنان از ديگران به سه خصلت تميز داده مىشوند :
1 - تقوا ( پرهيزگارى ) نسبت به خدا كه آنان را به فرمانبردارى از خدا مىكشاند و از نافرمانى بازمىدارد ، و همان روح ايمان است .
2 - ايمان به آخرت به عنوان سراى بقا و كوشش جدّى و پيوسته براى آباد كردن آن سرا از اين لحاظ كه خانه قرار و آرام دايم انسان است ، پس هيچ كس و هيچ چيز مانع آمادهسازى و توشه فرستادن ايشان بدان سرا نمىشود .
/ 268 3 - احساس ژرف به مراقبت و نگهبانى خدا بر كارهاى آنان ، و اين چيزى است كه روح تقوا و اعتقاد يقين را در آنان مىپروراند .
شيطان ( خواه انسانى باشد يا جنّى ) مىكوشد كه شخصيت آنان را با ربودن اين صفات فضيلت بخش مسخ و تبه گون كند ، و آنان را با روشهاى پنهانى خود چون وسوسهها و شگردهاى آشكار خود چون تبليغات گمراه كننده ، به نافرمانيها بكشاند . از اين رو وحى الهى ندايش را با لطف و منّت عظيم خود متوجّه مؤمنان مىسازد تا اين نداى ربّانى بر آنچه شيطان به وسيلهء آواى پليد خود در دل افكنده غلبه كند و بر وسوسههاى او كه انسان را به سر پيچى و نافرمانى مىخواند و فراموش كردن آخرت را در ضمير آدمى مىدمد چيره شود ، از اين رو گويندهاى كه عزيز و مسلّط است گويد :
«
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ
- اى كسانى كه ايمان آوردهايد از خدا بترسيد و پرهيزگارى كنيد . » تقوا درجهاى والاتر از ايمان است . و در اين آيه هر مؤمنى تشويق مىشود كه ايمان خود را پرورش دهد تا به درجهء تقوا و پرهيزگارى برسد ، زيرا انسان نيازمند