«
فَكانَ عاقِبَتَهُما أَنَّهُما فِي النَّارِ خالِدَيْنِ فِيها
- سرانجامشان آن شد كه هر دو به آتش افكند و جاودانه در آن باشند . » تا ابد آن دو ( شيطان و كسى كه فريب او را خورده ) انواع عذاب را مىچشند ، و ارزش پارهاى از خس و خاشاك دنيا كه چنين سرانجامى را در پى دارد چيست ؟ ! «
وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ
- و اين است كيفر ستمكاران . » كسانى كه با پيروى از هواى نفس و وسوسهء شيطان بر خود و ديگران ستم كردند ، و در تاريخ تصاويرى بسيار از اين سرانجام خوار كننده آمده است كه يكى از آنها را براى تو نقل مىكنيم : در خبر آمده است . زن زيباى جوانى را كه دچار جنون شده بود نزد عابدى پارسا از بنى اسراييل آوردند تا به نام اعظم براى او دعا كند كه از جنون شفا يابد . چون شب بر آن دو درآمد ، شيطان عابد را وسوسه كرد كه زشتكارى كند و خواهش و شهوت را در او برانگيخت و چندان وسوسهاش كرد كه با آن زن در آميخت ، و اين گام نخستين بود . آن گاه او را به كشتن زن برانگيخت تا به سبب گفتار آن زن يا باردار شدنش رسوا نشود . از اين رو عابد زن را كشت و به خاك سپرد . چون صبح شد برادران آن زن آمدند و جوياى او شدند ، عابد به آنان گفت وى به جايى بيرون رفته كه او خبر ندارد ، پس برادرانش برگشتند ، ولى كشاورزى كه آن زن در كشتزار او دفن شده بود ضمن شخم زدن زمين به پيكر آن زن دست يافت و ايشان را آگاه كرد ، و آنان به قاضى شكايت بردند و عابد بدان جنايت اعتراف كرد و به اعدام با دار محكوم شد ، امّا شيطان تا آنجا نيز از او دست برنداشت و گام به گام تعقيبش كرد و زير طناب دار نزدش آمد و به دو وعده داد كه به شرط آن كه عابد به او سجده كند رهاييش خواهد داد ، پس او به شيطان سجده كرد ، ولى شيطان به وعدهء خود وفا نكرد و او را رها كرد تا به دار زده شد ، و همچنين روانه آتش دوزخ شد . چنين است سرانجام هر كس كه از گامهاى شيطان پيروى كند .