به عنوان رمز و مظهرى از جنبهء عبادتى و روحى نزد انسان مؤمن ، و زكات به عنوان نشانه و مظهر پذيرفتن بندگى خدا و تعبّد اقتصادى - اجتماعى ، و فرمانبردارى از خدا و پيامبر به عنوان مظهر التزام و پيوستگى سياسى در زندگى .
«
فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ
- پس نماز بگزاريد . » به تمام معنى ، زيرا نماز جز به نحو درست گزارده نمىشود ، و گزاردن و بر پا داشتن نماز متضمّن معنى انعكاس و بازتاب آن در رفتار و التزام به ارزشهاى آن در ديگر ابعاد زندگى است .
«
وَ آتُوا الزَّكاةَ
- و زكات بدهيد . » براى كفايت نيازمندان ، و تقويت اقتصاد جامعه ، و بر اثر آن پاك كردن اجتماع از آثار منفى فقر و نيازمندى ، و پالودن نفس از پيچيدهترين مشكلات آن كه همان خوددارى از گذشت مالى است .
«
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
- و از خدا و پيامبرش فرمان بريد . » شايد در اين آيه امورى در عوض و بدل از مضمونهاى بد موجود در نجواى حرام آمده است . پس با نمازگزارى انسان از گناه پاك مىشود ، و زكات دادن ( رابطهء مثبت با اجتماع ) در عوض دشمنى / 176 عليه آن است ، و فرمانبردارى به جاى نافرمانى از پيامبر است . در آن آيه انسان از آن كارها نهى شده و در اين يك به كارهايى كه نقض كننده آنهاست و فراخوانده شده است ، هم چنان كه اين آيه تفسيرى است عملى براى معنى نيكوكار و پرهيزگارى و پرهيز از خدا ( اتّقوا اللَّه ) كه در آن آيه آمده است .
«
وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
- و خدا بدانچه مىكنيد آگاه است . » پس اگر انسان ملتزم به امر الهى باشد خدا به دو ثواب مىبخشد و پاداش نيك در دنيا و آخرت مىدهد ، و گرنه او را مجازات مىكند و عذاب مىدهد .
[ سوره المجادلة ( 58 ) : آيات 14 تا 22 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْماً