/ 135
آنان سخنى ناپسند و دروغ مىگويند
رهنمودهايى از آيات :
در قضيهاى خانوادگى مانند ظهار ، و هنگام گفتگوى خصوصى ميان پيامبر و يكى از زنان مسلمان دربارهء اين مشكل خود ، بيانى قرآنى نازل مىشود . كدام گواهى بزرگتر از شهادت پروردگار بر حوادث روى داده وجود دارد ! يا چه حضور مؤثّرى موجب نزول وحى در مسايل جارى و روزانهء امت شده است ! آرى ، خداوند گفتگوى آن دو را مىشنود .
اعراب معتقد بودند كه اگر مردى به زن خود بگويد : « تو بر من مانند پشت مادرم هستى ، » آن زن براى هميشه بر او حرام مىشود ، و اين حكم متضمن ستمى بزرگ بر زن بود كه از آن پس با او به عنوان همسر نمىزيستند و در عين حال او را رها نمىكردند كه شوهرى ديگر اختيار كند .
ظهار از عادات جاهليّت بود كه پيش از دميدن پرتو اسلام بسيارى از خانوادهها را تباه كرد ، و اجتماع عرب بدان عادت كرده بود و اعتقاد بسيارى از مردم تا بعد از اسلام آوردنشان بدان باقى بود . آن گاه كه خداوند اراده كرد رسالت او جايگزين جاهليّت شود قرآن نازل شد كه از خانواده بدين لحاظ دفاع كند كه اگر كانون خانوادگى اصلاح شود و استوار گردد اساس بناى جامعه و تمدن است . از / 136 اين ديدگاه قرآن با انديشهء ظهار مبارزه كرد و آن را امرى ناشايست و گفتهاى دروغ شمرد كه قانون خدا و واقعيّت آن را توجيه نمىكند ، زيرا گفتهء مرد به زن خود كه : تو بر من مانند پشت مادرم هستى آن زن را مادر او نمىكند ، زيرا «
إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ وَ زُوراً
- مادرانشان فقط زنانى