« فاكِهِينَ بِما آتاهُمْ رَبُّهُمْ وَ وَقاهُمْ رَبُّهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ »
خيلى خوشحال هستند به آن چيزهاى كه پروردگارشان براى آنان عطا مىكند . خداوند جل جلاله نمىخواهد به كسى منت بگذارد كه من اين نعمتها را براى شما دادهام ؛ بلكه يك نوع اظهار محبت به متقيان است و مىخواهد بگويد كه ما متقيان را دوست داريم و به آنان علاقه داريم ، در واقع به بندگان بهشتى خود اظهار دوستى و علاقه مىكند .
« وَ وَقاهُمْ رَبُّهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ »
كلمه پروردگار در يك آيه دو مرتبه تكرار مىكند و احتمالًا تكرار كلمه « ربُّهُمْ » اظهار محبت بيشتر خداوند جل جلاله به بندگان صالح اوست كه مىفرمايد : آنچه را كه پروردگارشان به آنان عطا فرموده راضى و خوشحالاند و پروردگارشان آنان را از عذاب جحيم حفظ مىكند .
اظهار محبت پروردگار جل جلاله
« كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ »
بخوريد و بياشاميد ، گواراى تان باد . شما در دنيا بندگان خوبى بوديد ، عملهاى نيك و شايسته انجام داديد ، بخوريد و بنوشيد از آنچه كه در بهشت براى شما است . در روز قيامت اعمال انسان سنجيده مىشود ، هركس در گيرو اعمال خود است ، به هرمقدارىكه انسان عمل نيك داشته باشد به همان اندازه به او پاداش مىدهد ؛ منتهى بعضى اوقات اگر خدا بخواهد بيشتر از اندازه عمل به انسان پاداش مىدهد . در اين آيه مىفرمايد : خداوند جل جلاله براى متقيان آنقدر نعمت مىدهد كه آنان خوشحال هستند .