نموده است پرهيز نمايد . انسان اگر به دستور پزشك عمل نكند به پزشك ضرر نمىرساند ؛ بلكه به خود ضرر مىرساند . مرض قند كاملًا از بين نمىرود ، انسان بايد تا زنده است مواظب خود باشد ، دوا بخورد ، پرهيز كند ، تا مرضش از حدّ معمول تجاوز نكند . قضيه دين عين همين مطلب است ، انسان تا زنده است بايد واجبات را انجام دهد تا به سلامتى دين و دنيايى خود دست يابد ؛ محرمات را ترك كند تا از غضب خدا و عذاب روز قيامت مصون بماند . اين يك مثالى بود براى فهم درست مطلب و الّا قضيه دنيا باقضاياى قيامت بسيار فرق دارد ؛ عمر انسان در دنيا با هفتاد سال يا هشتادسال تمام مىشود ؛ اماّ عمر انسان در آخرت پايان ناپذير است ، براى هميشه انسان مخلد مىماند . خيلى مواظبت مىخواهد كه انسان به عذاب قيامت مخلّد نشود ، مقاومت مىخواهد تا انسان به نعمتهاى بهشت برسد .
خوشحالى متقيان
« إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ »
متقيان غرق در نعمتهاى بهشتى هستند . نعمتهاى بهشتى مثل نعمتهاى دنيا نيست كه محدود باشد ، كسانىكه در بهشتى متنعم مىشوند ، داراى مقام بسيار بلندى هستند و بهترين لذتها را در بهشت مىچشند . لذتهاى بهشتى قابل وصف نيست ؛ زيرا از تصور ما خارج است .