بهشت رفتن انسان ابتدايى نيز همانند زن گرفتن براى بچه دوساله مىباشد ، همانند آوردن غذاهاى لذيذ براى كسى است كه از شدت مرض دهانش تلخ است . انسان اگر بدون تكليف از همان ابتدايى خلقت به بهشت برود از نعمتهاى بهشتى لذت نمىبرد و رفتن انسان ابتدايى در بهشت برايش بىفايده است ، انسان در ابتداء بايد استعداد خود را تكميل كند ، در دنيا آنقدر خدا را عبادت كند ، آنقدر كارهاى نيك و پسنديده انجام دهد ، تا روح او از نظر معنوى كامل شود ، باطن او شفاف شود ، قلب او نورانيت پيدا كند ؛ اگر انسان به اين مرحله برسد استعداد بهشت رفتن را نيز پيدا خواهد كرد . عمر چندين ساله انسانها براى همين است كه تكامل روحى پيدا كنند ، استعداد خود را كامل كنند . انسان بايد قبل از رفتن به بهشت مراحل دشوارى را پشت سر بگذراند و رنجهاى فراوان را در اين مدت متحمل شود تا روح او پخته شود ، اگر روح انسان پخته نشود انسان به كمال لايق خود نمىرسد ، انسان وقتى استعداد بهشتى پيدا مىكند كه به مرحله كمال برسد و كسب كمالات انسانى جز به عبادت و بندگى به چيزى ديگر كسب نمىشود .
تحقيق و علتيابى
مطلب ديگرى را كه مىخواهم براى تحصيل كردههاى عزيز خود بيان كنم اين است كه شما در مورد علت خلقت ، خود تان قضاوت كنيد كه آيا آنانىكه درس خواندهاند ، تحصيل كردهاند ، زحمت كشيدهاند ، تاكنون بهدنبال علت يا بى رفتهاند يا خير ؟ يعنى آنان تاكنون راجع به علت وجود أشيا تحقيق كردهاند ؟ آيا آنان مىخواهند