و مضحكى از مرشدين و مولفين بى سواد و نويسندگان جاه طلب و نادان به ياد دارد كه واقعا عبرت انگيز است .
متأسفانه در زبان جمعى از اهل علم شايعه است كه براى اثبات مسايل اخلاقى روايات ضعيفالسند كافى مىباشد . چه مسايل اخلاقى به علت وضوح و يا كم اهميتى كه دارد نيازى بروايات معتبر السند ندارد .
اين طرز فكر ، اشتباه و حتى خطرناك است مسايل اخلاقى زير بناى مسايل اجتماعى ، اقتصادى ، سياسى و حتى زير بناى تكامل معنوى و ستون شخصيت انسان است ، و چنانچه از عادات و تقاليد محيط بدور شويم آن دسته از مسايل كه بعقل عملى ثابت شود زياد نيست ، بنابراين تدوين اخلاق و معرفى آن بعنوان نظر اسلام و دالان و كانال خدائى براى رسيدن بكمال آدميت و تكوين شخصيت خداشناس بسيار بسيار محتاج بدقت است و نبايد منقولات راويان دروغگو و دين فروش و يا راويان مجهول الحال را بخورد مسلمانان غافل داد و روزگار آنان را سياه نمود و در نتيجه خود و ديگران را گمراه ساخت ،
آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ
اين تسامح نه تنها بعلم اخلاق ضرر رسانيده كه علم فقه و علم تفسير و حتى علم اصول فقه نيز از آن زيان و ضرر ديده است و بدتر اينكه علم كلام و عقايد نيز از آن مصون نمانده است ، و بالأخره همه علوم اسلامى تا حدى از رواج روايات ضعيف رنج مىبرد . نگارنده بحث اين مطلب را در كتب فقهى و رجالى بيان