وامّا راجع بمطلب سوّم :
عذاب وشكنجه وگرفتارى آخرت صورت واقعي عصيان ومخالفت دنيا است وآن لازم ودائم است توضيح آنكه : اعمال خوب وبد آدمي ، اجزاء بدن اوست كه بشكل نيرو از بدن وى بيرون ميريزد وهمان نيروها بنا بر حقيقت بقاء اعمال در عالم باقي مىمانند وذرّهاى از آنها كاسته نمىشود ، آن نيروها در آخرت بخود آدم بر مىگردند واى بسا اعمال چشم در جاى چشم واعمال دست در جاى دست وهكذا مىنشيند وبه همان اعضا تبديل مى شود . وچشم وگوش وغيره كه از آنها تشكيل شده هميشه در عذاب يا در رحمت خواهد بود مثلًا زبانىكه از ميليونها « لا اله الّا اللّه » تشكيل يافته هميشه راحت وهميشه گويا وهميشه شاد خواهد بود وزبانىكه از غيبت ، بهتان ، دشنام وغيره فرآهم آمده هميشه در عذاب خواهد بود . همانطوركه شورى از نمك ، ترى از آب ، چربى از روغن جدا شدني نيست اينگونه أعضاء نيز كه از اعمال نيك وبد بوجود آمدهاند چون ذات وأصل خميرهء آنها همان رحمت يا عذاب است همواره در عذاب ويا در رحمت خواهند بود قرآن مجيد فرموده :
« لا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ »
( تحريم : 7 ) امروز عذر مياريد فقط آنچه را كه مىكرديد سزا داده مىشويد ، يعنى اينها عين همان اعمال استكه بخودتان باز گشته است . آيات قرآن در بيان اين حقيقت يكى دو تا نيست بلكه آيات زيادى در اين زمينه آمده است .
آقاى محمد امين رضوى سلدوزى در كتاب تجسم عمل يا تبدّل نيرو بمادة ص 42 ذيل عنوان انسانىكه از لذت ويا از رنج ساخته مىشود اين مطلب را بطور واضح شرح داده است . كسانىرا كه در اين زمينه خواهان تحقيق وتوضيح بيشتراند مطالعهء همان كتاب را توصيه ميكنم كه در اين باره كتابي كم نظير ويا بىنظير است .
در عين حال بايد آيات چهارگانهء گذشته وتوضيحاتى را كه داده شد از نظر دور نداشت