داند ، بلكه در مواردى براى حفظ امنيّت و تنبيه مردم لازم است .
خداوند در قرآنش ميفرمايد :
« وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ »
( حمق / 30 ) - مصيبتى كه بشما ميرسد بسبب عمل خود شما است و خداوند خيلى را عفو مينمايد .
« ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ »
( روم / 41 ) فساد در زمين و دريا بواسطهء كارهاى مردم نمايان گرديد تا خداوند به آنها ( سزاى ) پارهاى از كار - هاى آنان را بچشاند شايد ( از بدكاريهاى خود ) برگرند .
فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ
( روم / 46 ) از مجروحين انتقام گرفتيم و كمك مؤمنين بر ما حقّ است .
( چهارم ) نفع و يا دفع ضرورة بسيارى از نفوس اگر مصيبتى به آنها نرسد غرور و حتّى طغيان پيدا ميكنند اخلاق آنها تباه مىشود ، حس اجتماعى آنها نابود يا ضعيف مىشود ، و در نتيجه بمرتبه حيوانيّت و درّندگى تنزّل مىكند ، و دنيا و آخرت آنها خراب مىشود ، و لذا خيلى از افراد پيدا مىشود كه مصائب روزگار آنها اصلاح و نفوس شان را تهذيب و تذكيه نموده و آنها را در جملهء صلحاء و شايستگان قرار داده حس اجتماعى و عاطفهء انساندوستى آنها را بطبقهى فقراء و بيچارگان و ضعفا و درماندگان تقويت نموده است .
گاهى يك مصيبت كوچك انسان را از خطرات مهمّى حفظ مينمايد ، مثلا محمود روزى مريض مىشود و ازكار و وظيفهى روزانهء