( مواد غذايى ) زمين در چهار روز به اندازهى نياز سوال كنندگان ( به زبان حال ) كه در آيهى 34 سوره ابراهيم چنين آمده است :
« وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها . . »
( ابراهيم : 34 ) ؛ اين آيه بعد از آياتى است كه مىگويند خدايى كه آسمانها و زمين را آفريد و از آسمان آب را پايين فرستاد و به آن ثمرات را كه روزى شما است بيرون نمود و كشتى را مسخّر شما ساخت تا به فرمان او در دريا برود و انهار آب را ( نيز ) مسخّر شما نمود . و ( نيز ) شمس و قمر را كه پيوسته روانند مسخّر نموده و ( نيز ) شب و روز را براى منافع شما مسخّر كرد .
3 - سپس آسمان را در دو روز هفت آسمان گردانيد كه جمله هشت روز مىشود دو روز ( دوره ) براى خلقت زمين ، چهار روز براى خلقت و اندازهگيرى آنچه كه در زمين به كار رفته تا منبع روزى و مواد « 1 » مورد احتياج زنده جانها خصوصاً انسانها كه بالاترين مظهر حكمت بالغه وكاملهاى الهى است كه از زير خاك ميوههاى رنگارنگ و دانههاى غذايى متكثرالنوع را بيرون مىآورند . من احتمال مىدهم از خلقت ميليارد كهكشانها بيرون كردن مواد غذايى و معدنى از زير خاكها عجيبتر است و علم و قدرت و حكمت خالق را نسبت به خلق آسمانها بهتر آشكار مىسازد . از كلمهى « يومين » در آيهى نهم مىفهميم كه تقدير ذخاير زمينى در دو روز بوده و دو روز هم براى خلقت كهكشان پس مجموع شش روز مىشود نه هشت روز و دليل آن آيات ديگر قرآن است كه زمان خلقت را شش روز ( دوره ) بيان مىفرمايد .
4 - آسمان نزديك تر يا پايين تر همين آسمان مرئى و ديدنى ما است كه مساحت آن به ما معلوم نيست و مىشود از پارهى آيات قرآن كه مىگويد از آسمان آب را نازل مىكنيم يا پرندگان در جو آسمان مسخّر هستند ( نحل 79 ) به آسانى بفهميم كه كرهى هوا نيز جزء
هامش
( 1 ) - حيوانات و حشرات زمينى هم محيط زيست آنان و هم رزق و قوت ( بر وزن توت ) آنها زمين است .