مىشود بگوييم زمين بعد از خلقت آسمانها مىباشد ؛ بلكه او موجودى متوسط و يا كوچك از موجودات آسمان اول است ؛ ولى از مجموع چهار آيهى مشاراليه فصلت به دست مىآيد كه خلقت آسمانها قبل از خلقت زمين و كوههاى آن و تقدير و اندازهگيرى اقوات و مواد غذايى آن بوده است .
- 7 هيچ دليل عقلى و نقلى بر مقدار اين شش روز يا دوره قائم نشده و اين احتمال وجود دارد كه طول اين روزها ( دوره ها ) شديداً متفاوت نباشد . و اين احتمال از خلقت زمين كوچك ما در دو روز و از خلقت ميلياردها كهكشانها كه احتمالًا تا كنون 125 ميليارد آنها توسط تلسكوبهاى قوى ؛ مانند تلسكوب هابل كه در فضا فعال است و يا با مشاهده آثار متنوع ديگر كه موجب حدس دانشمندان شده است مورد قبول واقع گرديده است و از بقيه كهكشانها بىخبريم . مگر اينكه گفته شود بحث تقدم خلقت آسمانها و زمين است و دليل روشنى نداريم كه آسمانها به معناى كهكشانها باشد و به عبارت ديگر سوال اين جا است به فرضى كه مراد از آسمان السماء در جملهى :
« ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ »
مجرّد فضا باشد نه فضاى خالى ؛ بلكه فضاى پر از دود - كه احتمالًا مراد از آن گاز باشد - اين فضاى گازى را خداوند به هفت حصه تقسيم فرموده البته نه تقسيم اعتبارى كه كلمه « فقضهن » و كلمه « امرها » كه ظاهراً مراد امر تكوينى است مخالف آن است ؛ بلكه دود مذكور در يك ايجاد و تصرف تكوينى هفت گونه آسمان شده است .
سؤال اينجا است كه خلقت اين آسمانهاى گازى كه بعضى از نويسندگان امروزى از آن به بافت منسجم ياد مىكند مقدم است يا خلقت زمين . و اينكه قرآن از تزيين آسمان اول به چراغها - ستارگان نورى - ياد مىكند و در آيهى ديگر :
« إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ »