خواب پريشان خود ببيند ! كلام ، كلام خدايى است ( تو تجاهل كنى و زحمت ما ميدارى ) .
سخنى در معجزات انبيا
معجزه عبارت از عمل خارق العاده و فوق العادهاى مىباشد كه ذاتاً ممكن باشد و از آنجا كه امور مستحيل و ممتنع ضرورت عدمى دارند و قدرت مطلق به آنها تعلق نمى گيرد ، تا چه رسد به مطلق قدرت .
معجزه در اصطلاح متكلمين ، عمل خارق العادهاى است كه مدعى منصب از جانب خداوند براى اقناع مردم آنرا انجام مىدهد ؛ مانند انبياء و رسولان الهى كه معجزاتى را براى اقناع و اتمام حجت بر بندگان خدا انجام مىدادند و عملهاى فوق العادهاى را بجا آوردند تا مردم بدانند براستى آنان از جانب خداوند مأمور شدهاند دين او را به مردم ابلاغ كنند و مردم هم مقام آنان را تصديق و به فرمان او - اوامر و نواهى او - عمل كنند .
قرآن مقدس معجزات انبياى گذشته را تا حدى نقل نموده است ، حكم عقل اينست كه اگر نبوت پيامبر آورنده قرآن ( ص ) ثابت شود بايد همه مطالب قرآن را تصديق نمود كه قرآن كتاب خداوند است .
ولى اگر كسى به نبوت آن حضرت ( ص ) و كتاب آسمانى قرآن معتقد نباشد ، مثلا كتاب را خواب نامه بداند و پيامبر را صاحب خوابهاى پريشان بداند و همچنين ساير انبيا و كتب آنان را ، « 1 » حكم عقل و وجدان او اينست كه در صحت و سقم آن ها توقف كند ؛ يعنى نه حق قبول را دارد و نه حق انكار را تا چه رسد به مسخره كردن و توهين كتب آسمانى و تكذيب
هامش
( 1 ) - شايد كسى در دنيا پيدا نشود كه احتمال بدهد چنين آدمى در كره زمين وجود داشته باشد و يا در آينده بيايد ، ولى ما در عصر خود مىبينيم چنين افرادى هستند كه در كتابت ادعا دارند كه كتب آسمانى خواب نامه و رسولان الهى خواب ديدگان پريشان دروغين هستند ، اما اينكه انگيزه اصلى او چيست ؟ خودش مىداند .