آنان با ساير مسلمانان پرچم اسلام را در آفريقا و اروپا برپا نمودند .
روح اين جواب اين است كه ذنب در لغت به معناى معصيت و مخالفت با دستورات واجب يا حرام شريعت نيست ؛ بلكه به معناى امريست كه عواقب بدى دارد و معناى دوم معناى اصطلاحى آن است كه در اواخر حيات پيامبر ( ص ) و پس از وفات شان ، لفظ مذكور ، اين معنى را پيدا كرده است و مغفرت نيز به معناى پوشانيدن است نه بخشش عقاب اخروى . اين جواب اگر مسلّم نباشد ، باطل هم نيست و محتمل الصحة مىباشد .
تا زمانى كه جواب بهتر از اين جواب پيدا نشده بنا گذاشتن بر آن - هرچند احتمالًا - هيچ اشكالى ندارد ، و بعضى از روايات منقوله از امام رضا ( ع ) آن را تأييد مىكند « 1 » .
فايده مهمه
نگارنده در آخر رساله تفسير سوره شمس در ضمن قواعد تفسير كلام الله گفته ام كه يكى از واديهاى خطرناك مفسّرين ، اشتباه كردن بين معناى لغوى و اصطلاحى است و بايد جداً متوجه آن باشيم تا ما را از واقعيتها بدور نسازد .
سكينه و زيادتى ايمان
« هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدادُوا إِيماناً مَعَ إِيمانِهِمْ وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً »
( الفتح : 4 ) ؛ در آيهى مباركه چند مطلب است :
1 - ظاهراً مراد از سكينه آرامش و اطمينان نفس به خداوند و صفات و افعال اوست ؛ بلى
هامش
( 1 ) - در عرف عوام الناس مشهود است كه معايب را به مردم ضعيف نسبت مىدهند و وقتى افراد قوى شوند براى آنان كمال مى تراشند و يا خوبيهاى آنان را بيان مى دارند . بنابراين هردو سؤال حل مىشود .