شان را به آنان مى دهيم ) تقوى كه به نفس توانايى ترك محرمات و بجا آوردن واجبات را براى خدا پيدا مىتواند . بحث هدايت ثانوى سابق هم گذشت .
طلب آمرزش براى مؤمنين و مؤمنات
خوب است مكلف مؤمن براى خود و مردان و زنان مؤمن بالعموم استغفار كنند
« وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ . . »
( محمد : 19 ) ؛
عذاب بعد از مردن
« فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ »
محمد : 27 ؛ چگونه است ( حال ايشان ) وقتى ملائكه روح شان را بگيرد در حالى كه به روها و پشتهاى آنان بزنند .
احتمالًا اين كتك كارى پس از گرفتن روح است كه به جسد برزخى آنان مى زنند و لذا براى زندهها اين عذاب محسوس نيست والله العالم .
معناى دنيا
غالباً فكر مىكنند كه دنيا اسم روزگار ما ، در كرهى زمين است كه مقابل اخرت روزگار قيامت است ؛ ولى دنيا اسم نيست و در هيچ آيهاى از قرآن مضافاليه ، واقع نشده ؛ بلكه صفت حيات است . دنيا صفت تفضيل مؤنث است ؛ مانند كبرى ، صغرى . الحياة الدنيا در قرآن به دو معنى آمده است .
زندگانى پستتر ، مانند آيهى 136 اين سوره كه در مورد نظر ما است :
« إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ . . . »
( محمد : 36 ) ، و ساير آيات ، كلمهى دنيا گويا در اين فرض « ادنى » گرفته شده است ، . با دقت در آيات ، مراد مشخص مىشود . الحياة الدنيا به معناى زندگانى حاضر ، گويا در مقابل زندگانى اخرت است هر چند در قرآن الحياة الاخرة نيامده ؛ ولى و الدار الاخرة زياد