پروردگار تو را جز خودش كسى نمى داند .
6 -
« وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ »
( النمل : 17 ) ؛
7 -
« تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ »
( الفيل : 4 ) ؛
8 -
« جُنْدٌ ما هُنالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزابِ »
( ص : 11 ) ؛
9 -
« وَ ما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ وَ ما كُنَّا مُنْزِلِينَ »
( يس : 28 ) ؛
10 -
« يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ »
( الحج : 1 ) ؛
11 -
« فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ »
( فصلت : 13 ) ، و امثال اينها همه از جنود خداوند هستند .
بلى هر كسى تاريخ انبياء را بخواند مىداند كه اين سلسله جليله معظمه در راه خدا رنجها و گرفتارىهاى زيادى داشتهاند و با ملاحظى اين واقعيت كه خودش يك سنّت الهى در مورد مرسلين است ، بايد آيهى متقدمه
( إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ )
را بنحو درست تفسير كنيم ؛ مثلا نصرت آنان در بيان پيام الهى و اتمام حجت بوده و حفظ جان شان تا زمانى كه خدا خواسته است . والله العالم .
بحث مصداقى در مورد مرسلين ( ع )
اگر نصرت الهى را بحفظ جان مرسلين انبياء و رسولان ، تفسير كنيم ، عجايبى زياد در طول تاريخ اين بزرگواران مىبينيم كه به درستى درك مىشود كه اين سنّت تا حدودى برتر از سنّت قانون عليت عادى بوده ، نه از سنّت و قانون عليت واقعى ؛ چون خداوند در يارى فرستادگان خود از اسباب غير عادى كار گرفته است ؛ مثلا حضرت نوح ( ع ) را « 950 » سال در ميان كفار جاهل و عنود حفظ كرد ، تا اينكه پس از عمرطولانى كه در اين كتاب گذشت عزراييل نزد او آمد و با احترام او را سالماً به جهان ديگر منتقل كرد ، حضرت ابراهيم ( ع ) را از بالا به آتش انداختند و خدا او را حفظ كرد . و حضرت موسى و هارون ( عليهما السلام ) فاقد