بوده . جوانان اين دو دسته كه بدور از فرهنگ دينى بودند به كنيزان كه فكر مىكردند ارزش اجتماعى ندارند متلك و گوشه مى زدند و باعث اذيت آنان مىشدند . به زنان مؤمنه دستور داده شد كه حجاب شان طورى باشد كه به كنيزان اشتباه نشوند .
دسته سوم ، مرجفين هستند كه در مورد زنان پاكدامن و ساير امور در اجتماع اسلامى شايعه پراكنى مىكردند و چه بسا روحيه مسلمانان بى خبر را تضعيف مىنمودند و كار ستون پنجم را در مورد دولت نوپاى اسلامى انجام مىدادند ، قرآن عليه اين سه دسته شديداً موضع گيرى فرموده است و چنين دستور مىدهد : اگر اينان از كارهاى بد خود بر نگردند به وسيله تو دستور طرد آنان را از مدينه ( مركز حكومت جديد اسلامى ) صادر مىكنيم كه مؤمنيين آنان را بيرون نمايند .
سپس اين ملعون ها هر كجا يابيده شوند ، گرفته و كشته شوند ( احزاب 59 - 62 ) .
ظاهراً اين قتل حكم ثابت شرعى نيست ؛ بلكه حكم سياسى دولتى و موقّتى بوده است تا حكومت مدينه خصوصاً پس از پيروزى در جنگ خندق كه مى خواست استحكام يابد توسط اين افراد و دسته هاى فاسد به يك حكومت فاقد اخلاق و فاقد أمن پيش نرود كه هدف رسالت آسمانى فراموش شود و بجاى آن فساد نشر گردد . والله العالم .
قرآن اين جزاى شديد را به عنوان سنّت خود ياد مىكند كه قانون ثابت و غير قابل تغيير است كه در أمّت هاى گذشته نيز اين قانون حكومت داشته . و ما در جاهاى ديگر اين كتاب در مورد سنة الله صحبت كرده ايم .
تقليد ارتجاعى از حكومت ها و كلان سالان
« وَ قالُوا رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا ، رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً »
الأحزاب : 67 و 68 غالباً افراد از دوران كودكى و نوجوانى و حتّى در بزرگسالى تحت تأثير محيط خود مى روند ، محيط را مانند تربيت و توارث از عوامل شخصيت آدمى