حال اگر كسى بگويد : اين روايات بيش از اين دلالت ندارد كه على و فاطمه و حسنين ( عليهم السلام ) نيز مشمول آيه هستند ، و اين منافات ندارد با اينكه همسران رسول خدا نيز مشمول آن باشند ؛ چون آيه شريفه در سياق خطاب به آنان قرار گرفته .
در پاسخ مىگوييم : بسيارى از اين روايات و بخصوص آنچه از امسلمه - كه آيه در خانه او نازل شده - روايت شده است ، تصريح دارد در اينكه آيه مخصوص همان پنج تن است ، و شامل همسران رسول خدا ( ص ) نيست « 1 » .
و اگر كسى بگويد : آن روايات بايد به خاطر ناسازگارى اش با صريح قرآن ، طرح و كنار گذاشته شود ، چون روايت هر قدر هم صحيح باشد ، وقتى پذيرفته است كه با نص صريح قرآن منافات نداشته باشد ، و روايات مذكور مخالف قرآن است ، براى اينكه آيهء مورد بحث دنبال آياتى قرار دارد كه خطاب در همهء آنها به همسران رسول خدا ( ص ) است ، پس بايد خطاب در اين آيه نيز به ايشان باشد .
در پاسخ مىگوييم : همهء حرفها در همين است ، كه آيا آيهء مورد بحث متّصل به آن آيات ، و تتمّهء آنها است يا نه ؟ چون رواياتى كه بدان اشاره شد ، همين را منكر است ، و مىفرمايد : آيهء مورد بحث به تنهايى ، و در يك واقعهء جداگانه نازل شده و حتّى در بين اين هفتاد روايت ، يك روايت هم وجود ندارد كه بگويد آيهء شريفه دنبال آيات مربوط به همسران رسول خدا ( ص ) نازل شده و حتّى احدى هم از مفسّرين اين حرف را نزده اند ، حتّى آنها هم كه گفتهاند آيهء مورد بحث مخصوص همسران رسول خدا ( ص ) است ، ؛ مانند عكرمه و عروه ، نگفتهاند كه اين آيه در ضمن آيات قبل نازل شده است .
هامش
( 1 ) - رجوع شود به الدر المنثور ج 5 ، ص 198 و غيره ، و صحيح مسلم ، ج 15 ، ص 181 ، باب فضائل على ، و ترجمه تفسير الميزان ج 16 / 465 - 467 .