دقّت كنيد كه بحث كليدى در همين كلمه محذوف پنهان است . .
ولى ممكن است كلمه محذوف مذكور كلمه كليدى در اثبات يكنوع خاصى از اراده نباشد ؛ بلكه كلمه كليدى ، كلمه حصر ( إنّما ) باشد ( كه اراده را منحصر به اهل بيت ، كه در روايات شيعه و اهل سنّت به حضرت پيامبر اكرم و اميرالمؤمنين على و فاطمه صديقه و حسنين ( عليهم السلام ) تفسير شده ) مىگرداند كه دليل قوى بر تكوينى بودن اراده حضرت حق است ؛ زيرا اراده تشريعى منحصر به اين پنج بزرگوار نيست ؛ بلكه شامل همه مؤمنين و مسلمين ؛ بلكه شامل همهى مكلّفين است . والله العالم . « 1 »
كلامى در مورد احاديث وارده :
در تفسير الميزان آمده است كه روايات وارده در اين مورد بسيار زياد و بيش از هفتاد حديث است ، كه بيشتر آنها از طرق اهل سنّت مىباشد ، و اهل سنّت آنها را از طرق بسيارى ، از امسلمه ، عايشه ، ابى سعيد خدرى ، سعد ، وائله بن الاسقع ، ابى الحمراء ، ابن عباس ، ثوبان غلام آزاد شده رسول خدا ( ص ) عبدالله بن جعفر ، على و حسن بن على ( عليهما السلام ) كه تقريباً از چهل طريق نقل كردهاند .
و شيعه آن را از حضرت على ، امام سجاد ، امام باقر ، امام صادق و امام رضا ( عليهم السلام ) و از امسلمه ، ابى ذر ، ابى ليلى ، ابى الاسود دؤلى ، عمروبن ميمون اودى ، و سعدبن ابى وقاص ، بيش از سى طريق نقل كردهاند .
هامش
( 1 ) - ممكن است مفعول محذوف مهم نباشد و اراده خدا به إذهاب الرجس و پليدى تعلّق گرفته باشد ؛ ولى به نحوى كه قدرت و اراده آنان را بر معصيت سلب نكند ؛ چون در فرض عجز ، تكليف ساقط مىشود . و مراد از اهل بيت 5 نفرى هستند كه مطابق احاديث وارده زير كساء بودند ، يعنى خود پيامبر هم در اين آيه از اهل خانه امسلمه و عايشه - رضى الله تعالى عنهما - بوده و اين مطلب قطعى است . بنابراين فرض كه جمله« يُرِيدُ اللَّهُ »مفعول محذوف نداشته باشد و مفعول آن إذهاب رجس باشد آيه بر عصمت اين پنج فرد بزرگوار دلالت مىكند .