در آيه 28 و 29 خداوند به پيامبر دستور مىدهد به زوجات خود بفرمايد اگر زندگانى دنيا و زينت آن را مى خواهيد پس بياييد تحفه اى به شما بدهم و به وضع خوبى شما را رها سازم . و اگر خدا و رسول او و سراى ديگر ( بهشت ) را مى خواهيد خداوند براى نيكو كاران شما مزد بزرگى مهيا كرده است .
سپس در دو آيه ديگر ( 30 و 31 ) به آن صالحات مشرفّات مىفرمايد : اگر كسى از شما گناه آشكارى بجا آورد عذاب او مضاعف مىشود و كسىكه از شما تواضع براى خدا و رسولش بنمايد مزد او را دو چند مىدهيم و روزى گوارا برايش آماده مىسازيم
يعنى قانون شرعى در مورد ثواب و عقاب استثناء ناپذير است و شامل حتّى پيامبر و اهل و زوجات او هم مىشود منتهى بيشتر . بلى ظاهراً مضاعف شدن عذاب و ثواب براى اهل بيت و زوجات پيامبر ( ص ) ، حتّى ممكن است براى علما و دانشمندان هم منطقى باشد ؛ زيرا ثواب و عقاب و قرب و بعد از حق به مراتب مختلف انقياد و تجرّى استوار است . « 1 » نعوذ بالله من معصية العلماء . الّلهم ارحمنا فى المواقف كلّها ؛ بلكه زيادتى عقول نيز در زيادتى انقياد و تجرّى تأثير گذار است .
طهارت اهل البيت ( ع )
عمده ترين بحث در آيه تطهير ، ( احزاب 33 ) در تكوينى بودن اراده و تشريعى بودن آن در يك كلمه محذوف است كه كسى را نديده ام متعرّض آن شده باشد و آن كلمه مفعول مقدّر فعل
« يُرِيدُ اللَّهُ »
است كه مدلّل گردد چه مىباشد ؟
و كلمه
« لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ . . »
علّت آن كلمه محذوف است يا علّت فعل ( يريد ) و مفعول آن .
هامش
( 1 ) كبيره بودن گناهها و اعمال قربى مراتب مختلف دارد و مصالح و مفاسد مختلف كه در انقياد و تجرى تاثير فراوانى دارد . دقت كنيد كه مهم و دقيق است .