موجودات و آيات مباركه كه ملكيت خداوند را بر آسمانها و زمين بيان مى دارد به همين معناى سوم بايد تفسير شود . « 1 » ؛ يعنى وجود آسمانها و زمين و آنچه كه بين آنها است از خداوند است و خداوند خالق و موجد آنها مىباشد .
بنان بر اين خداوند مالك تكوينى و موجد حقيقى همه موجودات جهان و ميليارد ها كهكشان است . و بعيد نيست كه كلمه سموات كه مطلق ذكر شده و به كلمه « سبع هفت » مقيد نشده همه كهكشانها ى موجود در فضا را چه تا امروز كشف شده با شده يانه شامل شود ، و ممكن است كه همه كهكشان ها موجود زير مجموعه همين هفت آسمان باشد ، و احتمال مى رود إنسانها در سير علمى خود در قرون بعدى از روى دلايل علمى به اين پيشگويى قرآن دست يابند .
قابل توجه است كه زمين كوچك ما كه از نظر كيفيت هر چند كم نظير است و لى از نظر كميت جزء كوچك منظومه شمسى ما مىباشد ، بنا براين اين سؤال پيش مىآيد كه زمين چه ارزشى دارد كه در آياتى از قرآن مقابل همه كهكشانها با وسعت سرسام آور آنها قرار گيرد ؟ « 2 »
ممكن است كلمه ارض كه در مقابل سموات قرار گرفته است « 3 » خصوص زمين ما نباشد ؛
هامش
( 1 ) -« وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما . .المائدة : 17 - 18 و غير ذلك من الآيات بدانكه ملك - به كسر لام - صفت مشبهه و مشتق از مُلك - بضم كاف . و سكون لام است . و مالك مشتق از ملك - بكسر ميم و سكون لام است .
( 2 ) - مانند اين كه بگوييم زمين و يك دانه ماش يا يك دانه ارزن ! ! در حالىكه او جزء ز مين است و در غايت كوچكى وريزى نسبت به حجم زمين مگر اين كه بگوييم تنها وجه ذكر زمين بعد از آسمانها بخاطر اين است كه زمين محل زندگانى ما است و كميت و كثرت آسمانها و كوچكى زمين هيچ مورد نظر نيست . خصوصا كه زمين ساكنين خاصى دارد كه مورد توجه حضرت آفريدگار جهان است ؛ مانند إنسان و جن چناچه ظاهر وجه اختصاص مالكيت خداوند بيوم الدين و روز قيامت در سوره حمد نيز اهميت آن روز ، براى ما مىباشد . والله العالم .
( 3 ) - و قرينه اى در خود آيات وجود نداشته باشد كه مراد زمين ما است .