دوستان را كجا كنى محروم * تو كه با دشمنان نظر دارى
اسباب برترى إنسانها در امكانات مادّى و معنوى ربطى به دين و كفر ندارد ؛ بلكه تابع علم و توانايى وسلولهاى مغز و رشد روح افراد و شرايط محيط زندگى و تمكن از تعليم و تحصيل و غيره مىباشد . بلى آخرت نظام خاص به خود را دارد كه إيمان و عمل صالح درجات آن را شكل مىدهند .
فرمانهايى كه حكمت است
« وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً »
( الإسراء : 23 ) ، و ما بعد آن تا آيه 39 )
در 15 آيه خداوند فرمان خود را بيان مىكند و در شانزدهمين آيه كه آيه 39 است مىفرمايد :
« ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ »
و سپس تأكيد مىفرمايد
« وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً »
( الإسراء : 39 ) اين فرامين و دستورات از حكمتهايى است كه پروردگارت به تو وحى نموده و با او معبود ديگر قرار مده كه در جهنم مىافتى ( انداخته مى شوى ) سرزنش شده و رانده شده ( از ساحت قرب ما ) مىگردى « 1 » .
مختصرى از مداليل اين 15 آيه كه در اول فرمان ناميده شده و در آخر حكمت گفته شده است :
1 - ( تنها خدا را پرستش كنيد ) و غير او را عبادت نكنيد .
2 - به پدر و مادر نيكى نماييد ، اگر يكى از آنان و يا هردو به بزرگى ( پيرى برسند ) به آنان اف مگو ( تنفّر خود را از آنان اظهار مكن و با آنان صحبت كريمانه ( و با احترام ) بنما .
3 - بالهاى خود را فروتنانه براى آنان پايين آر و بگو پروردگارا اين دو را رحمت فرما
هامش
( 1 ) - اين آيه ( آيه 39 اسراء ) دليل بر آسمانى بودن قرآن است و گرنه پيامبر چنين خطاب به خودش نمىكرد و آيات مشابه در قرآن زياد است .