ياد خدا غافل گشتند . و بر خلاف آنچه مىپنداشتند كه با اين امور نشاط يافته و رشد و ترقّى مىيابند ، روز به روز بيشتر در افسردگى و خستگى فرورفتند .
آرامش حقيقى جز در سايهء ذكر خداوند حاصل نمىشود ؛ چرا كه فرمود :
أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ .
« 1 » و هر كس از ياد خداوند إعراض نمايد جز پريشانى و افسردگى و كدورت و افكار شيطانيّه و وساوس نفسانيّه و در نتيجه بىبركتى در مال و علم و فرزند و بىثمر ماندن عمر نصيبى ندارد .
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى .
« 2 »
« هر كس از ياد من إعراض كرده و روى گرداند ، ( در دنيا و نيز در برزخ ) زندگانى و عيشى سخت و همراه با تنگى و مشقّت خواهد داشت و او را در قيامت كور محشور مىنمائيم . »
بارى ، با اين وجود ، مرحوم والد رضواناللهعليه علىرغم مشاغل و شواغل بسيارى كه داشتند معمولًا سالى يك بار فرزندان ذكور خود را به ابهر و گاه به همدان مىبردند كه هم ديدار إخوان دينى بود و هم براى ما آموزنده بود . در ابهر ميهمان مرحوم حاج هادى ابهرى و مرحوم حاج اللهيارى بوديم ، كه شرحى از زندگانى آن دو بزرگوار در بخش رفقاى مرحوم والد عرض شد .
ولى والده و خواهران را به مسافرت نمىبردند و ميفرمودند : ضرورتى ندارد كه خانمها به سفر بروند . كمال زن در استقرار در خانه و آرامش در آن است و سفر و تردّد بيرون از منزل براى او بايد در حدّ نياز و ضرورت باشد . شاكله و اقتضاء فطرت زن غير از مرد است و نياز حقيقى او در تدبير امور منزل و تربيت
هامش
( 1 ) . ذيل آيه 28 ، از سورهء 13 : الرّعد .
( 2 ) . آيه 124 ، از سورهء 20 : طه .