حجاب و عفّت صبايا
در أمر تربيت صبايا نسبت به عفّت و حجاب و پوشش بسيار تأكيد داشتند و در اين زمينه خانواده و شاگردان و ارادتمندان خود را به جهات متعدّدى امر ميفرمودند .
ميفرمودند : فرزندان مؤمنين از كودكى داراى احترامى خاصّ هستند .
كودكان خردسال عروسك نيستند و با عروسك فرقى جوهرى و اساسى دارند كه آن نفس و جان آنهاست كه مىتواند در مسير كمال و سعادت ترقّى نموده و به شرف لقاء الله برسد و به واسطهء همين نفس است كه حرمت يافته و بايد در همهء شؤون ، احترام لازم دربارهء ايشان مراعات شود . اينكه برخى از مخدّرات دختران خردسال خود را مانند عروسك از منزل بيرون آورده و با لباسهائى كوتاه و بدنى برهنه در معرض ديد نامحرمان قرار مىدهند اشتباه بزرگى است ؛ بايد دختران مسلمان را از همان اوان خردسالى با لباس پوشيده بيرون آورد و از حدود سه سالگى آنها را با مقنعه و روسرى و كمكم با چادر آشنا نمود و حجاب را به آنان آموخت .
هامش
چنين نياز كاذبى در زندگى ايشان به وجود آمده و مسلّماً با چنين امورى نيز هرگز آرامش واقعى به زندگى باز نخواهد گشت .
معالأسف به علّت رواج فرهنگ منحطّ غربى در دهههاى اخير ، بسيارى از زنان مسلمان از زندگى سالم و طيّب و پاكيزه محروم شدهاند و لذا سعى مىكنند مشكلات روحى و فكرى خود را با روشهاى غيراسلامى و آداب غلط كفر درمان كنند ، ولى اين امور نه فقط درمان واقعى دردها نيست ، بلكه روزبهروز بر معضلات افزوده و آمار افسردگى و خستگى و پريشانى و فساد و فحشاء و طلاق بيشتر مىشود ؛ تا روزى كه همگان بفهمند كه دواى همهء دردها بازگشت به قرآن و تسليم محض در برابر سنّت سنيّهء حضرت ختمىمرتبت و اهلبيت طاهرين آن حضرت صلوات الله وسلامه عليهم أجمعين است .