به شاگردان خود دستور داده بودند كه در مجالس عمومى از سنّ سه سالگى پسران با پدرها همراه بوده و به مجلس زنانه نروند و دختران با مادران بوده و در قسمت مردانه نروند . و از سنّ پنج سالگى به بالا سزاوار است كه والدين بيشتر مراعات نموده و آنها را پوشيدهتر نگهدارند . « 1 » و از شش سالگى احترام دختران بيشتر شده و جائز نيست كه مرد نامحرم آنها را در دامان بنشاند يا ببوسد .
صاحب وسائل از ثقةالاسلام كلينى و شيخ صدوق روايت مىكند كه :
كسى از خدمت حضرت امام صادق عليهالسّلام سؤال كرد : دختر بچّهاى است كه به من محرم نيست و به نزد من مىآيد و من او را بلند نموده و مىبوسم ، حضرت فرمودند :
إذا أَتَى عَلَيْها سِتُّ سِنينَ فَلاتَضَعْها عَلَى حَجْرِكَ . « 2 »
« هنگامى
هامش
( 1 ) . از جمله امورى كه دلالت بر مرتبهء خاصّى از احترام در مورد كودكان بعد ازسه سالگى دارد حكمى است كه در روايات در باب غسل ميّت وارد شده و فقهاء نيز بر طبق آن فتوا دادهاند كه اگر پسر يا دخترى بيشتر از سه سال داشته باشد و از دنيا برود نبايد جنس مخالف بدن وى را برهنه نموده و آن را غسل دهد .
مرحوم سيّد در عروة ميفرمايد : يجبُ المُماثلةُ بين الغاسلِ و الميّتِ فى الذّكوريّةِ و الأُنوثيّةِ ، فلايجوز تغسيلُ الرّجلِ للمرأةِ و لا العكسُ ، و لو كانَ من فوقِ اللباسِ و لميلزَم لمسٌ أو نظرٌ ، إلّافى موارد : أحَدها : الطّفلُ الّذى لايزيدُ سنُّه عن ثلاثِ سنينَ ، فيجوزُ لكلٍّ مِنهما تغسيلُ مخالفِه و لو معَ التّجرّدِ و مع وجودِ المماثلِ ، و إن كانَ الأحوطُ الاقتصارَ على صورةِ فقدِ المماثلِ . ( العروةالوثقى ، ج 2 ، ص 33 )
در برخى از روايات نيز در مورد دخترى كه بيش از پنج سال داشته و در سفر از دنيا رفته و زنى با ايشان نيست ، حكم شده است كه بدون غسل دفن شود . ( وسآئلالشّيعة ، ج 2 ، ص 526 تا 528 ، بابُ جوازِ تغسيلِ المرأةِ ابنَ ثَلاثِ سِنينَ أو أقَلَّ و تغسيلِ الرّجلِ بنتَ ثَلاثِ سنينَ أو أقلّ )
( 2 ) . وسآئلالشّيعة ، ج 20 ، ص 229 .