عطاء و عطيّه لدىالورود داده نشود ، تا شخص ميزبان در مدّت پذيرائى خجالتزده نباشد !
در مقام انفاق بر اين امر تأكيد داشتند كه انسان نبايد اجناس و اشياء غيرمرغوب يا كهنه را كه خودش نمىپسندد صدقه بدهد ، بلكه سزاواراست كه اجناس خوب و سالم و پاك را انفاق كند و خودشان نيز به اين امر ملتزم بودند و اين آيه شريفه را متذكّر مىشدند كه :
لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ .
« 1 »
در كتاب شريف روحمجرّد همين معنا را از مرحوم حضرت آقاى حدّاد نيز نقل فرمودهاند :
يك بار [ حضرت آقاى حدّاد ] فرمودند : خوب است انسان كه صدقات مستحبّه و خيرات خود را ميدهد ، از پاكترين اقسام اموال خودش باشد .
سواكردن مال و قسم پست و مشكوك را بهفقرادادن بالاخصّ به سادات روا نيست . اتّفاقاً اين در وقتى بود كه حقير مالى را به عنوان صدقات مستحبّه و امور خيريّه از ناحيهء خود براى سيّدى فرستاده بودم ، و در وقت تعيين آن ، قسمت پاك و بدون شبهه را براى خود ، و قسمت مشتبه و مجهولُالحال را براى آن سيّد انتخاب نموده بودم . و خدا ميداند كه از اين عملِ من جز خود من و خدا كسى مطّلع نبود . ايشان بواسطهء اين إخبار ، هم مرا مطّلع بر امر پنهانى نمودند و هم دستور عمل به آيه قرآن را دادهاند كه :
لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ .
« أبداً شما به بِرّ و نيكى نميرسيد ، مگر زمانيكه در راه خدا انفاق كنيد از آنچه را كه دوست ميداريد ! « 2 »
ايشان واقعاً هيچ تعلّقى به دنيا نداشتند و مال دنيا برايشان هيچ هيچ بود ،
هامش
( 1 ) . صدر آيه 92 ، از سورهء 3 : ءَالعمران .
( 2 ) . روحمجرّد ، ص 109 و 110 .