همچنين مقيّد بودند هنگام خواب پاى خود را به طرف كسى دراز نكنند مخصوصاً اگر آن شخص از سادات باشد ، حتّى نسبت به ما نيز كه فرزند ايشان بوديم اين ادب را رعايت ميفرمودند .
خواب ايشان بسيار كم بود . در زمان جوانيشان كه حال عشق و سوز و گداز و انصرافشان شديد بود ، گاهى ايّام اصلًا خواب نداشتند و خواب و استراحت برايشان بىمعنى بود . سوز عشق و آتش محبّت واقعاً عجيب است و همهء احوال عاشق را زير و رو مىكند ؛ نه براى او خوابى مىگذارد و نه خوراكى و نه آرامش و خوشى و سرورى . چه عاشق خدا باشد و چه مبتلا به عشق مجازى و محبّت به مظاهر صوريّه و معشوقهاى فانيه .
بههمينجهت هرچه عشق و سوز سالك بيشتر مىشود بهرهاش از تلذّذات دنيوى كمتر مىشود تا جائى كه همّش همّ واحد گشته و دنيا را بالكلّيّه رها نمايد ؛ چنان كه در مصباحالشّريعه از حضرت امام صادق عليهالسّلام روايت مىكند :
الْمُشْتاقُ لايَشْتَهى طَعامًا وَ لايَلْتَذُّ شَرابًا وَ لايَسْتَطيبُ رُقادًا وَيَأْنَسُ
هامش
وُجوهِهِم مُنبَطِحينَ . ( عيونأخبارالرّضا عليهالسّلام ، ج 1 ، ص 246 و 247 ؛ و وسآئلالشّيعة ، ج 6 ، ص 504 ؛ و نظير همين مضمون را در ص 503 ، ح 5 و ص 502 ، ح 1 ، از حضرت رسولأكرم صلّى الله عليه وآلهوسلّم و حضرت امام عسكرى عليهالسّلام روايت نموده است . )
ولى در هر حال آنچه سنّت حضرت رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم است و در آداب خوابيدن بدان امر شده خوابيدن بر شانهء راست است . از جمله در مكارم الأخلاق روايت مىكند كه :
كانَ صَلَّى اللَهُ عَلَيهِ وَءَالِهِ وسَلَّمَ إذا أوَى إلَى فِراشِهِ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأيمَنِ و وَضَعَ يَدَهُ اليُمنَى تَحتَ خَدِّهِ الأيمَنِ .
( مكارمالأخلاق ، ص 38 )
و در ضمن حديث شريف أربعمائة از حضرت أميرالمؤمنين عليهالسّلام روايت شده است كه : إذا أرادَ أحَدُكُمُ النَّومَ فَليَضَعْ يَدَهُ اليُمنَى تَحتَ خَدِّهِ الأيمَنِ . ( خصال ، ج 2 ، ص 631 و 636 )