مرحومهء والده فقط غذاىمختصرى به بچّهها ميدادند و ما را بدون بالش مىخواباندند و اگر فرزندان بالشى زير سرشان گذاشته بودند بالش را از زير سرشان برمىداشتند و مىگفتند : امشب شب اسيرى آلالله است ، به ياد مصائب اهلبيت امام حسين در روز عاشورا و شام غريبان باشيد .
ميفرمودند : در ليالى و ايّام شهادت معصومين عليهمالسّلام منزل را سياهپوش كنيد و منزل خودشان هم هميشه در ايّام عزا با كتيبههائى كه منقّش به اشعار محتشم كاشانى بود سياهپوش مىشد . « 1 » در عزاى حضرت سيّدالشّهداء عليهالسّلام از آغاز محرّم تا شهادت امام حسن عسكرى عليهالسّلام ( هشتمربيعالأوّل ) نيز سياهىهاى منزل را جمع نميكردند ، و ما را به حفظ احترام اين كتيبهها كه نشانهء عزاى حضرت اباعبدالله عليهالسّلام بود سفارش ميفرمودند .
علاوه بر روزهاى شهادت كه در منزل خودشان مجلس روضه برپا بود ، دههء اوّل محرّم و كلّ ماه صفر نيز در منزل برخى از شاگردانشان روضهخوانى
هامش
عاشورا إطعام نموده و از عزادارن و ميهمانان با غذاهاى مطبوع پذيرائى مىكنند و اين امر مورد تأييد آن حضرت قرار گرفته و در مكاشفات و كرامات متعدّد اين مجالس را مورد عنايت قرار دادهاند و از اين سفرهها كه متعلّق به حضرت است بركات زيادى صادر شده است ، و لذا علّامهء والد هم از إطعام عزاداران در روز عاشورا منع نمىفرمودند و دعوت برخى از شاگردانشان را كه إطعام ميكردند مىپذيرفتند و اگر خودشان نمىرفتند ما را مىفرستادند . ولى اگر كسى در منزل شخصى خود باشد اولى ترك غذا در روز عاشورا و بهيادآوردن حال جوع و عطش حضرت سيّدالشّهداء عليهالسّلام و اصحابشان در آن روز است .
( 1 ) . ايشان كتيبههاى سياه و سفيد سادهاى كه منقّش به اشعار محتشم بود را بسياردوست داشتند و به ما هم امر ميكردند كه از همان شكل كتيبهها تهيّه نمائيم ، ولى امروزه كمتر چنين كتبيههاى سادهاى به چشم مىخورد .