ميفرمودند : عامّهء اينها مستضعفند ولى بسيارى از علمايشان عناد دارند و نمىخواهند حقّ را بپذيرند ؛ زيرا در كتابهايشان فضائل و مناقب حضرت أميرالمؤمنين عليهالسّلام و تفضيل آن حضرت را بر ديگران ديدهاند ؛ كما اينكه در بين اصحاب پيامبر نيز برخى چنين بودهاند . لذا انسان نمىتواند پس از نام پيامبر تعبير صلّى الله عليه وآله وصحبه أجمعين را به كار ببرد ؛ چرا كه قطعاً در اصحاب آن حضرت كسانى بودهاند كه مورد لعن خدا و رسول قرار گرفتهاند و بههيچوجه نمىتوان اين افراد را مشمول درود و صلوات قرار داد .
زيارت مشهد مقدّس
برنامهء ايشان اين بود كه هر روز به زيارت مرقد مطهّر حضرت علىّبن موسى الرضا عليهالسّلام مشرّف شوند ؛ مگر اواخر كه به علّت كهولت سنّ ، برخى روزها مشرّف نمىشدند و فرموده بودند : هر روز دنبال من بيائيد اگر حالم مقتضى بود همراه شما مىآيم .
در طول سال معمولًا بينالطّلوعين و در ماه رمضان معمولًا براى نماز ظهر و عصر مشرّف مىشدند .
قبل از تشرّف حتّىالمقدور غسل نموده و ما را هم امر ميكردند كه اگر مشكلى نيست براى زيارت غسل كنيم . فتوايشان هم اين بود كه با غسل زيارت مىتوان نماز خواند ، به شرط آنكه انسان مشرف شود و زيارت كند . « 1 »
هامش
( 1 ) . اين نوع شرط را در اصطلاح « شرط متأخّر » گويند ؛ شرط چيزى است كه بيرون از حقيقت موضوع است ولى موضوع به آن بستگى دارد . و اگر تحقّق شرط بعد از مشروط باشد ، به آن « شرط متأخّر » گفته مىشود ؛ مانند غسل شبانه كه شرط صحّت روزهء زن مستحاضه در روز گذشته است ، و اجازهء مالك طبق نظر برخى ( بنابر كاشفيّت اجازه نه ناقليّت آن ) نسبت به عقد فضولى .