در حجّ تمتّع پس از عمرهء تمتّع كه تقصير ميكردند و از احرام خارج مىشدند ، طبق سنّت تا زمان حجّ لباس احرام را به تن داشتند و همه جا با همان لباس بودند .
و در مدّت اقامت در مكّه تا مىتوانستند طواف ميكردند و بعد از هر هفت شوط هر جاى مسجد كه مقدور بود ، نماز طواف را بجا آورده و دوباره مشغول طواف مىشدند و در صورت امكان طوافهاى مستحب را هم بين مقام و كعبه انجام مى دادند .
در ميان طوافها هرگاه خسته مىشدند مىنشستند و حتّىالمقدور مقابل مستجار را براى جلوس انتخاب مىنمودند ، آنگاه يا مشغول به عبادت شده يا به كعبه نگاه ميكردند . به ما نيز مىفرمودند : هر وقت خسته شديد بنشينيد و به كعبه نگاه كنيد كه :
النظر إلى الكعبة عبادة . « 1 »
« نظر به كعبه عبادت است . » و ميفرمودند : هرگاه به كعبه نگاه مىكنيد متوجّه توحيد و عظمت خدا باشيد و تا مىتوانيد در بحر توحيد فرو برويد .
هامش
از برخى از روايات نيز استفاده مىشود كه تساوى همهء مردم در مكّهء مكرّمه مطلوب است . در مناقب در احوال حضرت موسىبنجعفر عليهالسّلام آورده است كه : هارونالرّشيد حجّ بجا آورد و خواست كه كعبهء معظّمه را طواف كند . به خاطر وى مردم را از طواف منع كردند تا او به تنهايى طواف نمايد ، ناگهان اعرابىاى وارد مطاف شد و همراه با هارونالرّشيد مشغول طواف گرديد . دربانان و حاجبان به او گفتند : از مقابل روى خليفه دور شو . اعرابى جواب داد :
إنَّ اللَهَ ساوَى بَينَ النّاسِ فى هَذا المَوضِعِ ، فَقالَ : سَوَآءً الْعكِفُ فِيهِ وَ الْبَادِ .
« اينجا مكانى است كه خداوند مردم را در آن مساوى قرار داده و فرموده است كه : مقيم و مسافر در مسجدالحرام يكسانند . »
تا مىرسد به اينجا كه ميگويد : از اسم آن اعرابى سؤال كردند ، فَإذا هُوَ موسَىبنُ جَعفَرِبنِ مُحَمَّدٍ عَلَيهِمُالسَّلامُ . ( مناقب ، ج 4 ، ص 312 تا 314 )
( 1 ) . وسائلالشّيعة ، ج 13 ، باب استحباب إكثار النّظر إلى الكعبة ، ص 262 .