مقيّد بودند كه از مهر تربت حضرت سيّدالشّهداء عليهالسّلام استفاده نمايند . يك بار به ما فرمودند : هرچه مهر در منزل هست جمع كنيد و بياوريد .
مهرهاى تربت را جدا كردند و فرمودند : مابقى را گِل كنيد و در باغچه بريزيد .
مهرهائى كه استفاده مىنمودند معمولًا هر دو رويش صاف بود و از مهرهائى كه رويش تصويرى منقّش بود يا عبارتى نوشته شده بود استفاده نمىكردند . « 1 »
ميفرمودند : عبادت و نماز اصل كار مؤمن است و مؤمن بايد هميشه اسباب عبادتش همراهش باشد . به شاگردانشان سفارش ميكردند همواره مهر تربت با جانمازى كوچك ( به اندازه يك كتاب نيمه رحلى ) و قرآن در جيب داشته باشند .
تسبيح ايشان نيز چند نوع بود ، هم صد دانه بود و هم هزار دانه ، و هم تسبيح چوبى داشتند و هم تسبيح تربت . و به جهت رعايت احترام به تربت حسينى عليهالسّلام ، مهر و تسبيح تربت را در جيب بالا مىگذاشتند ، نه در جيب پائين كه در هنگام نشستن چهبسا در قسمت پائين بدن قرار مىگيرد . « 2 »
هامش
( 1 ) . شيخ كليني به سند صحيح از جميلبندرّاج از حضرت امام صادق عليهالسّلام روايت مىكند كه :
أنَّهُ كَرِهَ أنيُسجَدَ عَلَى قِرطاسٍ عَلَيْهِ كِتَابَةٌ .
« حضرت امام صادق عليهالسّلام سجده بر كاغذى كه بر آن نوشتهاى باشد را ناپسند ميداشتند . » ( كافى ، ج 3 ، ص 332 )
( 2 ) . مرحوم آيةالله شهيد دستغيب رحمةاللهعليه در كتاب گناهانكبيره در ذيل بحث از احترام تربت حسينى عليهالسّلام از مرحوم محدّث نورى در دارالسّلام نقل فرمودهاند كه : يكى از برادران من وارد منزل والده شده بود در حالى كه در جيب پائين او مهرى از تربت سيّدالشّهداء عليهالسّلام بود . پس والدهام او را زجر نمود و گفت : تربت را در اين جيب گذاردى بىادبى است و موجب استخفاف است و شايد در زير رانت واقع شود و شكسته گردد . برادرم گفت : تا به حال دو مهر تربت در زير رانهاى من واقع شده و شكسته گرديده .