قرآنى را كه تلاوت مىكنند ، اگر به زيبائى جلد و ورق و خطّ توجّه داشته باشند ، و يا بر روى رَحل مشبّك بخوانند و آن رحل مؤثّر در حالت قرائتشان باشد ، حظوظ نفس است . سجّادهء ساده و سفيد مطلوب است ؛ سجّادههاى زيبا و منقّش و ملوّن ، حظوظ نفس است . تربت سيّدالشّهداء عليهالسّلام اگر به صورت مُهرهاى معمولى گرچه ناصاف باشد ، تربت است ؛ ولى اگر صافبودن آن مدّنظر گرفته شود حظوظ نفس است . و بايد درست ملاحظه كرد كه شيطان تا به كجا دائرهء مأموريّت خود را توسعه داده ، و در سجده گاه مؤمن شيعه آن هم بر روى تربت پاك آن زمين مقدّس ، دوست دارد اثر خود را بجاى گذارد .
تسبيحهاى زيبا كه در ذكر انسان مؤثّر است ، همگى حظوظ نفس است ؛ و هكذا عِمامه و عبا و رِدا و غيرها از آن چيزهائى كه در عبادت و نماز و دعا و زيارت و تلاوت و ذكر و ورد مؤمن مؤثّر باشد . « 1 »
مقيّد بودند در مواقع خلوت و نماز عطر بزنند و در مواقع ذكر مضافاً به آن از عود نيز استفاده مىنمودند و ديگران را هم تشويق مىفرمودند كه در مواقع ذكر در خلوت و نيز در جلسات ذكر و توسّل عود و كندر دود نمايند . عطر ايشان گاهى گلاب بود و گاهى عطر قمصر و گاه مشك و گاهى هم از عطرهاى ديگر استفاده مىنمودند .
در هنگام نماز لباسى رسمى مىپوشيدند ، گوئى كه در محضر شخصى بزرگ و محترم مىروند . با همان لباس بلندى كه در منزل داشتند عبا نيز مىپوشيدند ، و عمامهء سبزى را كه در منزل بر سر مىگذاشتند و از عمامهء بيرون كوچكتر بود در هنگام نماز استفاده ميفرمودند و حنك آن را نيز باز مىنمودند و با وقار تامّ و تمام و ادب و خشوع كامل به نماز مىايستادند .
هامش
( 1 ) . روحمجرّد ، ص 189 .