و يكى دو صفحه يا بيشتر در نماز واجب مىخواندند ، ولى نوعاً سورهء كامل قرائت ميفرمودند .
به شاگردانشان نيز در خصوص نماز شب دستور ميفرمودند كه برخى از سورهها مثل يس و صآفّات و ص و مريم و كهف را قسمت نموده و در هر ركعت قسمتى از آن را بخوانند .
در كتاب ارزشمند نورملكوتقرآن مىفرمايند :
مؤمنين در صدر اسلام و در دورانهاى بعد ، در نمازهاى خود فقط سورههاى كوچك را نمىخواندند . مشهور نزد علماء سلف آن بود كه در نماز ظهر و عصر و مغرب سورههاى كوچك مانند القارعة و زلزال و أمثالهما را مىخواندند . و در نمازهاى عشاء سورههاى نبأ و نازعات و مرسلات و امثالهما ، و در نماز صبح أمثال سورههاى مزّمّل ، و مدّثّر و الحآقّة و طور و ن و القلم و امثالها را تلاوت ميكردند .
امّا معمولٌ به نزد متأخّرين از علماء ، صحيحهاى است كه شيخ طوسى در كتاب تهذيبالأحكام با سند متّصل خود از محمّدبنمسلم روايت كرده است كه : به حضرت صادق عليهالسّلام گفتم : آيا در نمازها بايد سوره و يا آيه مخصوصى را قرائت نمود ؟ ! فرمود : نه ، مگر نماز جمعه كه در آن بايد سورهء جمعه و منافقين خوانده شود . گفتم : از چه سورههائى در نمازها خوانده مىشود ؟ ! فرمود : در نماز ظهر و عشاء سورههاى يكسان خوانده مىشود ، و در نمازهاى عصر و مغرب نيز يكسان است ، و امّا در نماز صبح سورهء طولانىتر را بايد خواند . امّا در نماز ظهر و عشاء ، از سورههاى :
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها
و مانند اينها خوانده شود . و امّا در نماز عصر و مغرب ، از سورههاى :
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ
و
أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ
و مانند اينها . و امّا نماز صبح سورهء
عَمَّ يَتَساءَلُونَ
و
هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ
و
لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ
و
هَلْ أَتى